Of ze met z’n tweeën zouden komen. Of met z’n vieren. Dat wilde de gemeente Alkmaar eigenlijk wel weten, voorafgaand aan het moment dat de wethouder had vrijgemaakt voor jonge Alkmaarders die het nachtleven op de agenda wilden krijgen. Ze kwamen uiteindelijk met z’n tienen. “Zeg maar jij.”
Wethouder Jan Hoekzema is niet zomaar van z’n stuk te brengen, zoveel was duidelijk. Met wat extra stoelen kon hij iedereen gewoon ontvangen. “Is het voor jou de eerste keer op het stadhuis? Ja?”
Tegenover hem: jonge Alkmaarders, met ideeën, plannen – maar vooral een goed onderbouwd verhaal. Dát kwamen ze hier presenteren. Vragen én antwoorden, cijfers zelfs. “Als we de jongeren die nú allemaal naar Amsterdam gaan hier houden, levert dat voor Alkmaar 32 procent groei op. (tekst gaat door onder de foto)
Dat zegt Martijn Martens, die meeschreef aan het rapport dat hij en de andere verzamelde initiatiefnemers inleverden. Allemaal Alkmaarders en allemaal toch wel ontevreden met wat de nacht hen in hun eigen stad te bieden heeft. “Ik heb van alles gedaan, maar één ding veel te weinig: dansen! Ik merk dat ik daarvoor naar andere steden moet.”
Natuurlijk, ze zijn er, de kroegen waar je tot in de kleine uurtjes dicht tegen elkaar aan kunst staan. Maar dat is toch eigenlijk niet wat Martijn en de andere indieners bedoelen. Dat is geen dansen. “We hebben dit voorgelegd aan Alkmaarders, en wat blijkt: heel veel mensen zijn ontevreden. Mensen voelen zich opgesloten in de drukte.”
Er zou meer alternatief aanbod moeten zijn, vindt Mertens. “Diverser. Iets anders dan er nu al is. We horen onze ouders praten over hoe gaaf het vroeger in Extase was. Maar wat is er voor ons?” (tekst gaat door onder de foto)
“Live muziek in de stad, dat is óók erfgoed dat de gemeente zou moeten beschermen”, vult Maya Link aan – zelf vertrouwd met het podium. Ook zij ziet hoe er in Alkmaar vooral veel verdween, zonder dat er veel voor terug kwam. “Ik zeg dan wel: jongeren mogen best meer lef hebben. Maar de gemeente moet wel zorgen dat dat kan, dat dat mag.”
Want daar knelt het wel, ervaart ook Ryan Laan. Als bewoners gaan klagen staan die jongeren met lef al gauw met lege handen. Zelfs in Hal 25, toch niet midden tussen de huizen, merken ze dat er klachten komen over bepaalde muziek. Én dat het vaak lastig is om iets te organiseren, want er is veel regelgeving, er mag heel veel niet.
“We voeren geen negatief beleid”, reageert wethouder Hoekzema. “Het is niet zo dat we deze initiatieven niet willen. Maar het moet wel van de ondernemers komen. Horeca-ondernemers hebben een ander beeld voor ogen dan jullie.” (tekst gaat door onder de foto)
Ondernemers die op zaterdagavond een volle tent hebben, die hóéven ook niet zo nodig wat anders, haalt Link aan. “Die kroegeigenaren zijn tevreden met hoe het is en vinden het valse concurrentie als er wat anders begint. Daar zit een ontzettende schuring. Doe daar ook onderzoek naar, gemeente. Kijk naar welke doelgroepen worden bereikt en welke niet.”
Want ja, die trein naar Amsterdam, die is er ook gewoon. Maar Alkmaarders hebben ook eigen ontmoetingsplekken nodig. Een huiskamer in de stad, zoals Atlantis dat ooit was. Er is al zo veel verdwenen, zien ook de jongeren die verzameld zijn in het stadhuis.
“Maar het is breder dan alleen horeca”, nuanceert Mertens. “Het is echt: nachtleven. Een plek waar we naartoe kunnen. Er zijn wel feestjes, maar dat zijn dan evenementen, een keer in de zoveel maanden. Dat is niet genoeg.”
De wethouder brengt daar wel tegenin dat er ook aan verdiend moet kunnen worden. Juist bij alternatieve initiatieven schort het daar nogal eens aan. En die strenge regels – die komen ook vanuit de provincie, zijn ingegeven door bewonersrechten. Daar kan de gemeente niet zomaar wat aan veranderen. “Maar ik kan wel zeggen dat we zoeken naar alternatieven. Bijvoorbeeld naar een nieuwe plek voor als Hal 25 straks verdwijnt, als daar woningen komen. Daar is de gemeente echt wel mee bezig. En ik wil ook zeker dat er goed naar jullie inbreng gekeken wordt. We gaan elkaar zeker nog spreken.”
Niet veel daarna staan de indieners weer voor de sierlijke trappen van het stadhuis. Het is zonovergoten, de nacht lijkt ver weg. Maar er is tenminste een gesprek, een opening. “Ik denk dat we een goed verhaal hadden”, blikt Link terug op het optreden boven bij de wethouder. “We hebben dit echt voorbetreid. Het is goed gegaan. Ik hoop dat het iets verandert.”