Zonder aankondiging, zonder debat en met nauwelijks voorbereidingstijd: sinds 20 maart verblijven 54 statushouders in Hotel Alkmaar, vlak bij het AFAS Stadion. De komst van de groep – bestaande uit mannen, vrouwen en kinderen – kwam niet alleen voor inwoners onverwacht, maar ook voor de gemeente zelf.
Het college werd pas twee dagen vooraf geïnformeerd. Op dat moment had het COA al een deal gesloten met het hotel en zette de opvang direct in gang. Daarmee stond Alkmaar ineens voor een voldongen feit. Het is bovendien niet de eerste keer dat een gemeente in de regio op deze manier wordt overvallen: eerder gebeurde dat ook in Castricum, waar statushouders in Hotel Akersloot werden geplaatst.
De maatregel past binnen een landelijke aanpak om de druk op overvolle asielzoekerscentra te verlichten. Statushouders en hun gezinsleden worden sneller doorgestuurd naar gemeenten waar zij al een band mee hebben. In dit geval gaat het om mensen die gekoppeld zijn aan Alkmaar, vaak vanwege familie die er al woont. Maar hoe logisch die stap op papier ook klinkt, lokaal schuurt het.
De opvang in het hotel is tijdelijk – tot september – en bedoeld als tussenstation totdat er woningen beschikbaar zijn. Toch raakt het aan een breder probleem: de woningdruk is al enorm hoog. Want waar moeten deze mensen uiteindelijk naartoe? De gemeente heeft al de taak om dit jaar tientallen statushouders te huisvesten, en deze groep telt daarin mee. (tekst gaat door onder de foto)
FVD-lijsttrekker Jelle Wittebrood heeft na de bekendmaking meteen raadsvragen gesteld over de opvang van statushouders in Hotel Alkmaar.
Tegelijkertijd wringt vooral de manier waarop dit tot stand is gekomen. De grootste irritatie zit niet alleen in het ‘wat’, maar vooral in het ‘hoe’. In de Alkmaarse politiek leidde het direct tot ophef. Jelle Wittebrood van Forum voor Democratie trok aan de bel en stelde kritische vragen aan het college. De fractie wil onder meer weten waarom de gemeente dit niet heeft tegengehouden, of er vooraf signalen waren en hoe dit besluit zich verhoudt tot eerder beleid.
Onderliggend speelt een bredere kwestie: hoeveel regie heeft Alkmaar nog? Volgens FVD is hier sprake van een aantasting van de lokale autonomie. De partij wil dat het college zich uitspreekt richting het COA en duidelijk maakt waar de grens ligt. Ook wordt gewezen op eerdere discussies, waarbij juist werd benadrukt dat opvang alleen zorgvuldig kan plaatsvinden mét betrokkenheid van inwoners.
Die betrokkenheid kwam nu pas achteraf. Omwonenden zijn via een brief geïnformeerd, op het moment dat de opvang al van start was gegaan. Voor nu is de realiteit helder: de statushouders zijn er al. De komende maanden zal moeten blijken hoe de opvang verloopt – en of dit soort besluiten van bovenaf vaker gaan voorkomen.
Op de Zeeweg in Egmond aan Zee is zaterdagochtend een fietser gewond geraakt bij een aanrijding met een auto. De man liep daarbij hoofdletsel op.
Het ging mis toen de fietser de weg overstak. Hij reed op dat moment met meerdere fietsers, toen een automobilist hem over het hoofd zag en hem raakte. Door de botsing kwam de fietser hard ten val.
Hulpdiensten waren snel ter plaatse. Politie en een zogeheten rapid responder – een ambulanceverpleegkundige die solo in een klein voertuig rijdt – verleenden eerste hulp. Niet veel later nam een ambulance de behandeling over.
Het slachtoffer is met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Hoe het ongeval precies heeft kunnen gebeuren, wordt nog onderzocht. De Zeeweg staat bekend als een locatie waar vaker ongelukken gebeuren, met name bij overstekende fietsers. Ook beperkt zicht speelt daarbij regelmatig een rol. (foto’s Persfoto NH)
Het is één van die zeldzame dagen waarop alles klopt: een strakblauwe lucht, met daarin een voorjaarszon die precies warm genoeg is en een licht briesje dat door het groen waait. Het groen van het Park van Luna in Heerhugowaard. Tussen de bomen, struiken en licht drassige stukken grond slingert de vernieuwde mountainbikeroute zich een weg door het landschap. En bij de ingang vinden we een trotse Cees Piet, de secretaris van MTB Noordwest.
“Er is echt een hoop veranderd aan het pad,” begint Cees, terwijl hij vooruit wijst naar een van de nieuwe secties. “We hebben de route aangepast en meerdere obstakels toegevoegd. Het moest gewoon uitdagender zijn.” Die uitdaging zit niet in snelheid, maar juist in techniek. Even verderop wijst hij naar een splitsing. “Hier kunnen mountainbikers zelf kiezen: rood of blauw. De rode route is moeilijker, blauw is gemiddeld. Zo kan iedereen het op zijn eigen niveau doen.” (tekst gaat door onder de foto)
Tijdens het rondje over de mountainbikeroute laat Cees Piet alle mooie plekken zien. Zo ook de bordjes die de routes én de moeilijkheidsgraad aangeven. (foto: Streekstad Centraal)
En dat blijkt precies de bedoeling van de vernieuwde route: toegankelijk, maar ook met genoeg pit voor de gevorderde rijder. Langs het pad vallen de nieuwe houten constructies direct op. Ze lijken robuust en doordacht. Cees blijft even staan bij één van de obstakels en legt uit hoe snel alles tot stand gekomen is.
“Tracks & Trails heeft ons goed geholpen. Dankzij contacten konden we gedoneerd hardhout uit Schoorl snel hier krijgen. En samen met de vrijwilligers lag de constructie van de nieuwe stunts er echt binnen no-time.” Voor de niet-kenner: Tracks & Trails ontwerpt en bouwt al sinds 2004 mountainbikeroutes en bikeparks. (tekst gaat door onder de foto)
Hier duidelijk zichtbaar: het gaas op de houten oppervlakten waardoor de MTB-fietsen meer grip hebben. (foto: Jaap Lotstra)
Cees wijst naar het gaas dat over de houten plateaus is gespannen. “Dat hebben we later aangebracht. Voor de veiligheid. Het is hier vaak nat, dus het hout kan glad worden. Zo houden we het verantwoord. Al heeft het natuurlijk ook te maken met wat de mountainbikers zelf aankunnen,” zegt hij met een lach. “Zelfoverschatting is het allergrootste probleem.”
Wie verder het pad volgt, merkt hoe afwisselend het parcours is geworden. Bochten, korte technische stukken en plekken waar geoefend kan worden. “Er zijn verschillende plekken waar je rondjes kunt maken over de obstakels,” legt Cees uit. “Eerst even kijken hoe het loopt, en daarna kun je het sneller of juist anders proberen. Het is echt technisch en niet alleen snelheid gericht.” (tekst gaat door onder de foto)
Op dit punt op de route kunnen de mountainbikers zelf kiezen welke schans ze pakken. “Lekker jezelf uitdagen!” (foto: Streekstad Centraal)
Op een open stuk blijft Cees weer even staan. Dit keer bij drie schansen naast elkaar. “Het mooiste aan dit pad vind ik dat er echt voor iedereen wel wat is,” zegt hij. “Je kan het zo moeilijk maken als je zelf wil. Maar dit punt… dat is als ik echt moet kiezen wel mijn favoriet.”
De route ligt midden in een gebied dat gedeeld wordt met andere gebruikers, en dat vraagt om samenwerking en om rekening houden met elkaar. “We werken heel fijn samen met het recreatieschap”, vertelt Cees. “Als we ergens om vragen, worden we goed geholpen. Soms bieden ze zelfs zelf aan om te helpen, bijvoorbeeld bij het aanleggen van een afvoer van het water hier,” wijst hij aan. (tekst gaat door onder de foto)
De nieuwe ingang van het MTB-Park van Luna moet er voor gaan zorgen dat de route makkelijker te bereiken is voor mensen uit Alkmaar, en misschien zelfs wel verder. (foto: Streekstad Centraal)
Bij de nieuwe ingang van het parcours is goed zichtbaar dat niet alleen aan de route zelf is gedacht. Een duidelijk bord met regels verwelkomt bezoekers. “Dat is ook nieuw,” zegt Cees. “Zo weten mensen waar ze zich aan moeten houden. Het haalt het stukje verantwoordelijkheid weg bij ons en het recreatieschap. Tegenwoordig wordt al snel iets bij iemand in de schoenen geschoven, en zo proberen we dat te voorkomen.”
Terwijl hij dat zegt, komt er een jonge mountainbiker voorbij gefietst. Even later nog één. Het lijkt precies te zijn wat de bedoeling is. “Ik verwacht en hoop dat er meer mensen komen om hier lekker een rondje te mountainbiken,” zegt Cees. “Dat zie je nu al. Met dit weer komen kinderen na school even langs. Hopelijk wordt dat alleen maar meer.” (tekst gaat door onder de foto)
Een van trots glimmende Cees Piet liet Streekstad Centraal zien wat allemaal is aangepast aan het MTB-parcours in Heerhugowaard. Het is veel. (foto: Streekstad Centraal)
De ambitie is duidelijk: de vernieuwde route moet niet alleen rijders uit de regio trekken, maar uit de hele provincie – misschien zelfs daarbuiten. Met een beter bereikbare ingang, zeker voor mensen uit Alkmaar, en een parcours dat voor elk niveau iets biedt, lijkt die kans groot.
Maar klaar is het volgens Cees eigenlijk nooit helemaal. Terwijl hij nog één keer over het pad uitkijkt, verschijnt er alweer een idee. “We zijn hier natuurlijk nooit echt klaar,” zegt hij. “Het zou leuk zijn om in de toekomst nog eens aanpassingen te doen. Misschien nog wat moeilijkere obstakels erbij, voor de echte liefhebbers.” (hoofdfoto: Jaap Lotstra)
De voorlopige uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen in Uitgeest vestigt de aandacht op een opvallende nieuwkomer in de raad. Onafhankelijk Uitgeest doet voor het eerst mee en weet met 1.368 stemmen direct een plek in de gemeenteraad te veroveren.
Al die stemmen zijn namelijk goed voor drie zetels van de in totaal vijftien zetels in de raad. D66 is met 1.268 stemmers ook gegroeid, van twee naar drie zetels.
Anders lag het voor Progessief Uitgeest. De coalitiepartij kreeg 1.338 stemmen en dat was niet genoeg om de vier zetels van vorige keer te bewaren. Progressief Uitgeest houdt er uiteindelijk drie over in de voorlopige uitslag. (tekst gaat door onder de foto)
Na de verkiezingen wordt de nieuwe coalitie van Uitgeest gevormd. (foto: Streekstad Centraal)
Niet alle partijen wisten hun positie vast te houden. Uitgeest Lokaal leverde fors in en gaat van drie naar één zetel. Ook de fusiepartij GroenLinks-PvdA zakt: van twee zetels naar één zetel. De andere landelijke partijen – CDA en VVD – blijven stabiel en behouden beide hun twee zetels. CDA behaalde 873 stemmen en de VVD 800 stemmen. GroenLinks-PvdA komt, uitgedrukt in stemmen, uit op 789 stemmen en Uitgeest Lokaal op 443 stemmen.
De opkomst in Uitgeest dit jaar ligt een stuk hoger dan bij de vorige verkiezingen. In totaal bracht 63,9 procent van de kiesgerechtigden een stem uit, tegenover 58,5 procent vier jaar geleden.
De volgende stap die genomen moet worden is de formatie. De komende periode zullen de partijen met elkaar in gesprek gaan over de vorming van een nieuwe coalitie. Dit gaat om een voorlopige uitslag; de officiële uitslag volgt later. Overigens zou het zomaar kunnen dat de Uitgeesters snel al weer naar de stembus mogen, als de gemeente fuseert komen er namelijk nieuwe verkiezingen.
Onder een stralende lentezon weten op de verkiezingsdag opvallend veel mensen de weg te vinden naar het Kruithuisje in Alkmaar. Het kleine en stokoude gebouwtje – slechts vijf bij vijf meter groot – is het kleinste stembureau van Nederland. En dat maakt het stemmen wel een stuk bijzonderder. “Het is zo echt een uitje!”
Waar veel kiezers hun stem uit gemak uitbrengen in een gymzaal of buurthuis om de hoek, kiezen sommigen er bewust voor om nét dat stukje verder te lopen. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. “Dit is gewoon veel leuker”, zegt een man die bij het Kruithuisje op het Clarissenbolwerk komt stemmen. (tekst gaat door onder de foto)
Deze gemeenteraadsverkiezingen mocht het Kruithuisje in Alkmaar zich het kleinste stemlokaal van Nederland noemen. (foto: Streekstad Centraal)
“Ik zoek eigenlijk altijd wel een locatie die wat specialer is dan een gymzaal”, zegt hij. “Dat is zo standaard.” Het Kruithuisje was voor hem dan ook een logische keuze. “Dit is gewoon een heel bijzondere plek. En het is de eerste, en misschien wel de laatste keer dat je hier kunt stemmen. Als het dan ook nog eens het kleinste stembureau van Nederland is, dan ga ik dat niet aan me voorbij laten gaan.”
Volgens hem verandert dat ook de ervaring. “Zo wordt het echt een uitje. Je gaat er echt even voor op pad, in plaats van dat je snel ergens naar binnen loopt en weer weg bent.”
Een andere stemmer is het daar helemaal mee eens. “Het is lekker weer, dus even wat verder lopen is helemaal niet erg”, zegt de man. “En als je dan ook nog eens op zo’n plek je stem uit kan brengen, is dat alleen maar mooi.” (tekst gaat door onder de foto)
Voor hond Dorus is er van alles te zien – maar stemmen is er voor hem niet bij. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens de mannen helpen dit soort initiatieven ook om meer mensen naar de stembus te krijgen. “Stemmen is belangrijk, maar het moet ook een beetje aantrekkelijk zijn. Vooral voor jongeren. Zoiets als dit maakt het gewoon leuker om te gaan.”
Binnen in het kleine Kruithuisje is het ondertussen een komen en gaan van mensen. De ruimte is krap, maar alles past precies: een stemhokje, een tafel en genoeg plek voor kiezers om hun stem uit te brengen. Ook voor eigenaar Gijs Scholtus is het een bijzonder moment. (tekst gaat door onder de foto)
Het stemmen was voor veel kiezers onderdeel van het vaste rondje met de hond. (foto: Streekstad Centraal)
“Ik vind het ontzettend leuk dat de gemeente uitgerekend het Kruithuisje heeft aangewezen als stemlokaal”, vertelt Scholtus vol trots aan Streekstad Centraal. “Het is echt een eer dat wij zijn uitgekozen.”
Hij maakt er meteen een gastvrije dag van. “Ik ben gewoon open vandaag, dus de mensen die komen stemmen mogen ook even een kijkje nemen bij de expositie. En als er tijd is, maak ik met alle liefde koffie voor ze.”
De animo is groot. “Er zijn nu al meer dan honderd mensen gekomen om te stemmen, dus we hebben al even gejuicht”, zegt Scholtus lachend. “Het is gewoon helemaal fantastisch, echt top.”
Stemmen: veel mensen doen dat in een buurthuis, of een gymzaal. Voor wie het decor wel wat mooier mag, openden in Dijk en Waard ook bijzondere locaties hun deuren. Eén daarvan is het Hoogheemraadschap in Heerhugowaard, waar kiezers meteen wat kunnen leren over de geschiedenis van het waterbeheer.
Bezoekers bevinden zich daar letterlijk onder zeeniveau. Veel kiezers nemen na het stemmen nog even de tijd om rond te kijken. Het waterschap ontvangt die kiezers niet alleen voor hun stem, maar ook voor een rondgang langs een tentoonstelling over dijken, polders en de strijd tegen het water – langs het werk van het HHNK.
Het gebouw, dat kent iedere Heerhugowaarder wel, maar dan van buiten. Onder de indrukwekkende zwevende constructie staat woensdag het bekende gele bordje: stembureau. En dus stappen er de hele dag Heerhugowaarders naar binnen met stempas en paspoort op zak. (tekst gaat door onder de foto)
Na het stemmen kunnen de bezoekers van het hoogheemraadschap een kijkje nemen bij de tentoonstelling. (foto: Streekstad Centraal)
Ze komen ook wel bewust naar déze plek, bevestigen kiezers in gesprek met Streekstad Centraal. “Ik zag het in de krant en was meteen enthousiast. Daarom wilde ik hierheen,” zegt een vrouw die net haar stem heeft uitgebracht. “Normaal ga je snel naar een gymzaal in de buurt, maar dit is veel leuker.” Helemaal nieuw is het voor haar trouwens niet, ze is vaker in het gebouw te vinden en heeft zelfs een duidelijke favoriet binnen: “Die kaart van heel vroeger en het gouden wapen vind ik altijd prachtig. Als ik hier ben, ga ik daar echt even voor staan.”
Voor andere kiezers is de afweging om hiernaartoe te komen ook gewoon een praktische. Een vrouw die tegenover het gebouw woont, maakt van de gelegenheid gebruik om twee dingen te combineren. “Normaal loop ik hier wel eens doorheen, omdat ik anders helemaal om moet lopen,” legt ze uit. “Nu kon ik meteen even stemmen en daarna de tentoonstelling bekijken. Dat maakt het wel makkelijk.”
Opvallend is dat meerdere bezoekers de inhoud van de tentoonstelling noemen als reden om hier te komen stemmen. Een vrouw die speciaal naar het Hoogheemraadschap gekomen is, benadrukt hoe belangrijk zij dat historische verhaal vindt: “De geschiedenis van dit gebied is zó belangrijk voor Nederland,” vertelt ze. “De polder, de dijken, het waterbeheer – dat is wie we zijn. Daar zou op school echt meer aandacht voor moeten komen.” (tekst gaat door onder de foto)
Een enthousiaste historicus van het hoogheemraadschap vertelde over de geschiedenis van het water in Nederland. (foto: Streekstad Centraal)
Ook een andere bezoeker kwam bewust naar het Hoogheemraadschap. “Ik vind het belangrijk dat kinderen en jongeren de geschiedenis van dit gebied kennen,” zegt ze. Voor haar speelt het doorgeven van kennis een grote rol. “Die geschiedenis moet blijven leven. Daarom wilde ik hier vandaag een kijkje nemen. Ik was hier nog nooit geweest, maar het is echt een prachtig gebouw.”
De bijzondere stemlocatie laat zien dat stemmen meer kan zijn dan een praktische handeling. Door het te combineren met erfgoed en educatie krijgt het moment een extra betekenis. Waar de ene kiezer vooral komt voor gemak, kiest de ander juist bewust voor beleving. In het Hoogheemraadschap komt dat samen: stemmen op 2,49 meter onder zeeniveau, midden in het verhaal van hoe Nederland al eeuwenlang het water de baas blijft.
Dijk en Waard bestaat nog maar een paar jaar. De fusie tussen Heerhugowaard en Langedijk moest zorgen voor een sterker bestuur: groter, slagvaardiger en beter in staat om moeilijke keuzes te maken. Met het eerste college van DOP, Lokaal Dijk en Waard, Senioren Dijk en Waard en de VVD leek er een stabiele meerderheid te zijn om dat vorm te geven. Maar dat college viel eind 2022.
Daarna werd een nieuwe coalitie gevormd met DOP, Lokaal Dijk en Waard, Senioren Dijk en Waard, GroenLinks, PvdA en ChristenUnie. In het nieuwe coalitieakkoord “Thuis in Dijk en Waard” blijft de algemene koers grotendeels hetzelfde: een stabiel bestuur dat stap voor stap werkt aan verbetering van de gemeente. (tekst gaat verder onder de foto)
De gemeenteraad van Dijk en Waard zag sinds januari 2021 een burgemeesterswissel en aardig wat wethouders vertrekken. (foto: Streekstad Centraal)
Aan het einde van de bestuursperiode oogt het bestuur rustig. Grote bestuurlijke crises zijn uitgebleven en de coalitie blijft overeind. Maar achter die rust schuilt ook een andere vraag: worden er eigenlijk wel duidelijke keuzes gemaakt?
Wat opvalt is dat het bestuur vaak kiest voor de middenweg. Op vrijwel elk dossier – wonen, zorg, mobiliteit, duurzaamheid – wordt vooruitgang beloofd. Meer woningen, betere zorg, betere bereikbaarheid, een duurzamere gemeente. In het coalitieakkoord is daar voor vrijwel ieder onderwerp wel een paragraaf voor te vinden. De richting is duidelijk: vooruit, verbeteren en investeren. (tekst gaat door onder de foto)
Het gemeentehuis in Heerhugowaard. (foto: Streekstad Centraal)
Maar richting is iets anders dan keuzes. Veel plannen zijn bewust ruim geformuleerd. Er wordt gesproken over “balans”, “overleg” en “stap voor stap”. Dat klinkt redelijk, maar het maakt beleid ook minder scherp. Veel besluiten worden vaak eerst onderzocht of verder uitgewerkt voordat er echt knopen worden doorgehakt.
In het tweede coalitieakkoord zie je wel een iets andere nadruk. Partijen als GroenLinks, PvdA en ChristenUnie leggen meer nadruk op samenwerking met inwoners, transparantie en participatie. Bestuur moet volgens hen dichter bij inwoners staan en meer samen met de samenleving worden vormgegeven.
Tegelijkertijd blijft ook in dit akkoord de bestuursstijl vooral gericht op stabiliteit en consensus. Dat betekent dat bij politieke verschillen vaak wordt gezocht naar compromissen. (tekst gaat door onder de foto)
Ondanks protesten van enkele bewoners hield Dijk en Waar het dorp Sint Pancras graag bij de gemeente. (foto: Streekstad Centraal)
Het resultaat is een bestuur zonder grote ruzies. Senioren Dijk en Waard legt de nadruk op zorg en ondersteuning. DOP benadrukt leefbaarheid en groen. Lokaal Dijk en Waard richt zich op praktische oplossingen en lokale invloed. GroenLinks, PvdA en ChristenUnie brengen daarnaast meer aandacht voor duurzaamheid, participatie en sociale thema’s, zoals het betrekken van inwoners bij plannen en meer aandacht voor welvaart.
Wanneer die ideeën botsen, wordt zelden één duidelijke richting gekozen. Meestal ontstaat een middenweg waar alle partijen mee kunnen leven. Dat houdt de coalitie bij elkaar, maar maakt het beleid soms minder uitgesproken. Voor inwoners is dat soms lastig te volgen. In verkiezingstijd klinken plannen vaak duidelijk, maar zodra het bestuur begint worden die plannen vaak zachter. Belofte wordt intentie. Richting wordt overleg.
Dijk en Waard staat er bestuurlijk niet slecht voor. Er wordt gekozen voor rust. Geen harde koers, maar kleine stappen. De vraag is alleen hoe lang dat werkt. Want hoe groter de problemen worden, hoe moeilijker het wordt om iedereen tevreden te houden. En dan komt er een moment waarop een gemeente toch moet kiezen.
De provincie Noord-Holland gaat de laatste 80 populieren langs de Westdijk (N244) in Zuidschermer verwijderen. De bomen zijn ziek en vormen daardoor een risico voor de verkeersveiligheid. De kap staat momenteel gepland voor mei of juni dit jaar.
De populieren maken deel uit van een bomenrij tussen de Omval en de pont bij Akersloot. Sinds 2021 worden de bomen gefaseerd verwijderd. De resterende 80 bomen zijn de laatste in deze reeks.
De bomen zijn aangetast door de bacterie takkanker. Door deze ziekte worden takken zwakker en kunnen ze makkelijker afbreken, wat gevaar kan opleveren voor het verkeer op de N244. Helemaal kaal wordt de Westdijk niet. Voor elke boom die wordt gekapt, zijn eerder al nieuwe bomen aan de andere kant van de dijk geplant. (tekst gaat door onder de foto)
Een heel deel van de populieren langs de Westdijk in Zuidschermer is al weggehaald, binnenkort volgen de laatste 80 bomen. (foto: Streekstad Centraal)
De provincie heeft de afgelopen jaren geprobeerd de bomen zo lang mogelijk te behouden. Omdat bomen met takkanker niet kunnen herstellen, werd eerder besloten om ‘om en om’ bomen te verwijderen. Hierdoor ontstond meer ruimte tussen de bomen, waardoor de ziekte zich minder snel kon verspreiden.
Daarnaast zijn de bomen regelmatig gecontroleerd. Waar nodig zijn takken preventief gesnoeid zodat de bomen minder wind vangen en langer veilig konden blijven staan. Voor het uitvoeren van de werkzaamheden moet de N244 tijdelijk worden afgesloten voor doorgaand verkeer. Zodra er meer duidelijkheid is over de planning en eventuele omleidingen, maakt de provincie hierover meer informatie bekend.
Tijdens de verkiezingscampagne van 2021 beloofden partijen verantwoordelijkheid. Geen financiële avonturen, maar wel investeren waar dat nodig is. Met het eerste college van DOP, Lokaal Dijk en Waard, Senioren Dijk en Waard en de VVD leek dat ook haalbaar. Maar dat college viel in december 2022. In het latere coalitieakkoord “Thuis in Dijk en Waard”, waarin ook GroenLinks, PvdA en ChristenUnie aansloten, bleef de hoofdlijn overeind: een stabiele begroting, maar wel ruimte om te investeren.
Dat geeft rust. Tegelijkertijd groeit de druk op de begroting. De zorgkosten blijven stijgen, grote projecten vragen langdurige investeringen en vanaf 2026 krijgen gemeenten minder geld van het Rijk. Op papier zijn de cijfers in balans. Maar die balans hangt ook af van verwachtingen: dat de woningbouw doorgaat, dat de economie blijft groeien en dat kosten niet sneller stijgen dan gedacht. (tekst gaat verder onder de foto)
Wethouder Fred Ruiten van de ChristenUnie had de laatste drie jaar de sleutel van de Dijk en Waardse schatkist onder zijn hoede. (foto: Streekstad Centraal)
De fusie tussen Heerhugowaard en Langedijk werd gepresenteerd als een manier om efficiënter te werken. Minder dubbel werk, meer bestuurskracht en een sterkere financiële positie. In de praktijk zijn de organisatie samengevoegd en geharmoniseerd. Dat geeft meer overzicht. Maar duidelijke, structurele besparingen zijn niet zichtbaar. De kosten zijn niet spectaculair gedaald. De gemeente is bestuurlijk groter geworden, maar niet aantoonbaar goedkoper.
Dat betekent niet dat de fusie mislukt is. Wel dat het financiële voordeel minder duidelijk is dan destijds werd voorgespiegeld. Opvallend is ook dat de coalitie niet kiest voor harde bezuinigingen. Er wordt juist geïnvesteerd in armoedebeleid, preventie, de openbare ruimte en gebiedsontwikkeling. Dat zorgt op korte termijn voor stabiliteit. Er is geen kaasschaafbeleid. Tegelijk maakt het de begroting minder flexibel, omdat structurele uitgaven blijven doorlopen. (tekst gaat door onder de foto)
De gemeentehuizen in Langedijk (l) en Heerhugowaard (r). (foto: Streekstad Centraal)
.De VVD sprak tijdens de verkiezingen de ambitie uit om van Dijk en Waard de “MKB-vriendelijkste gemeente van Nederland” te maken. Die ambitie werd ook opgenomen in het eerste coalitieakkoord van DOP, Lokaal Dijk en Waard, Senioren Dijk en Waard en de VVD. Na de val van dat college eind 2022 verdween de VVD uit het bestuur. In het latere coalitieakkoord ligt de nadruk minder op die specifieke ambitie en meer op brede welvaart, duurzaamheid en werkgelegenheid.
Senioren Dijk en Waard koos bewust voor investeren in ondersteuning en preventie. Maatregelen als een ouderenadvies en armoedebeleid leveren zichtbaar resultaat op. Maar ze zorgen ook voor vaste uitgaven die niet eenvoudig terug te draaien zijn. DOP legde de nadruk op leefbaarheid, groen en kwaliteit van de openbare ruimte. Dat levert niet direct geld op, maar vraagt het wel structurele investeringen. (tekst gaat verder onder de foto)
In 2022 werd nog op gepaste afstand van elkaar vergaderd over de begroting door de pandemie. (foto: Streekstad Centraal)
Daarmee wordt duidelijk dat de economische koers van de gemeente positief wordt omschreven, maar niet altijd scherp is uitgewerkt. In het eerste coalitieakkoord ligt de nadruk vooral op een sterk ondernemersklimaat. In het latere coalitieakkoord verschuift het accent iets. Economische ontwikkeling wordt daar nadrukkelijk gekoppeld aan brede welvaart, duurzaamheid en werkgelegenheid.
Vanaf 2026 krijgen gemeenten minder geld van het Rijk. Dijk en Waard benoemt dat in begrotingen en meerjarenramingen. Maar harde keuzes zijn tot nu toe vooruitgeschoven. Dat is begrijpelijk – weinig bestuurders bezuinigen graag op voorhand. Tegelijk betekent het dat toekomstige colleges mogelijk met lastigere keuzes worden geconfronteerd dan deze coalitie. (tekst gaat verder onder de foto)
Het college kreeg deze bestuursperiode de financiering rond van de ondertunneling van het spoor bij de Zuidtangent. (foto: Shane van Hattum / duckdev.)
Dijk en Waard staat er financieel dus niet slecht voor. Er is geen crisis. Maar de ruimte is kleiner dan tijdens de verkiezingen werd gesuggereerd. De vraag is daarom niet of het financieel slecht gaat. De vraag is vooral hoeveel tegenwind de gemeente kan hebben voordat echte keuzes onvermijdelijk worden. Dat antwoord is nog niet getest. En misschien is dát wel het spannendste aan dit dossier.
Na acht jaar neemt wethouder Paul Slettenhaar afscheid van de gemeente Castricum. De VVD-bestuurder vertrekt naar zijn woonplaats Amstelveen, waar hij opnieuw actief wordt in de lokale politiek. In zijn periode als wethouder hield hij zich onder meer bezig met woningbouw en verkeersveiligheid, maar zijn beleid rond statushouders zorgde ook geregeld voor discussie.
Volgens Slettenhaar behoren momenten waarop nieuwe woningen worden opgeleverd tot de hoogtepunten van zijn werk. “Als mensen de sleutel krijgen van hun nieuwe huis en eindelijk kunnen gaan wonen, daar doe je het voor,” zegt hij. De wethouder wijst erop dat er in Castricum de afgelopen jaren verschillende woningprojecten zijn gerealiseerd, met zowel duurdere huizen als betaalbare woningen voor starters. Die mix vindt hij belangrijk.
Naast woningbouw noemt Slettenhaar verkeersveiligheid een belangrijk thema in zijn bestuursperiode. Zo komt er binnenkort een zogenoemde focusflitser op de N203 om telefoongebruik achter het stuur tegen te gaan. Volgens hem was dat hard nodig. “Toen ik hier begon waren er net een aantal dodelijke ongelukken gebeurd. Ik had me voorgenomen dat die weg veiliger moest worden,” zegt hij. Het traject duurde volgens hem lang, maar de maatregel wordt nu daadwerkelijk uitgevoerd. (tekst gaat door onder de foto)
Slettenhaar ziet de N203 als een gevaarlijke weg. Daarom is hij blij met de plaatsing van een focusflitser om telefoongebruik achter het stuur tegen te gaan.
Niet alle plannen kan Slettenhaar zelf afronden. Zo moet hij onder meer de vernieuwing van winkelcentrum Geesterduin overlaten aan zijn opvolger. Dat hoort volgens hem bij het werk van een bestuurder. “Je bent altijd een passant. Ik zou hier vier jaar zitten, maar het zijn er uiteindelijk acht geworden. Dan heb je toch al veel kunnen afronden.”
Volgens Slettenhaar ligt de nadruk in Nederland vaak sterk op sociale huurwoningen. Hij vindt dat betaalbare koopwoningen ook een belangrijke rol moeten spelen. Daarmee krijgen jonge inwoners volgens hem meer kansen op de woningmarkt.
Hij is daarnaast kritisch op de invloed van landelijke regels op lokale woningbouw. Gemeenten weten volgens hem vaak beter wat er lokaal nodig is. Ook vindt hij dat ontwikkelaars een belangrijke rol spelen in het realiseren van nieuwe woningen. “Uiteindelijk heb je die marktpartijen nodig om te bouwen. Je moet een stevige partner zijn, maar ze ook vertrouwen”, zegt hij tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal (tekst gaat door onder de foto)
Slettenhaar neemt na acht jaar afscheid van de Castricumse politiek. (foto: NH Nieuws)
Tijdens zijn periode als wethouder veranderde ook zijn kijk op de agrarische sector. Slettenhaar komt uit een stedelijke omgeving en had aanvankelijk weinig ervaring met boerenbedrijven. “Ik dacht eerst: hier moeten schoolkinderen gewoon kunnen fietsen, dus wegwezen met je tractor,” zegt hij terugkijkend. Inmiddels kijkt hij daar anders naar. Door gesprekken met agrariërs kreeg hij meer begrip voor hun werk en rol in het gebied. “Ik heb er veel respect voor gekregen.”
Een van de onderwerpen die veel politieke discussie opleverde was het beleid rond de huisvesting van statushouders. Slettenhaar kreeg daar in de afgelopen jaren ook stevige kritiek op, en zelfs bedreigingen. Toch staat hij nog steeds achter het beleid. Volgens hem moeten statushouders wel worden gehuisvest, maar niet automatisch voorrang krijgen op sociale huurwoningen. “Waarom zou iemand van 23 jaar voorrang moeten krijgen op iemand die al jaren op een wachtlijst staat?” stelt hij.
In Castricum zijn meerdere tijdelijke woonlocaties voor statushouders gerealiseerd. Over sommige locaties, zoals aan de Stetweg en de Puikman, is kritiek geuit vanwege onder meer vochtproblemen en ventilatie. Slettenhaar erkent dat er verbeterpunten zijn, maar benadrukt dat de situatie per locatie verschilt. Zo zijn er volgens hem nieuwe locaties die beter zijn ingericht. Als voorbeeld noemt hij het project ‘Wonen bij Cas’, waar volgens hem goede tijdelijke woningen zijn gerealiseerd. (tekst gaat door onder de foto)
Er kwam veel kritiek over de kwaliteit van de woonlocaties voor statushouders in Castricum, ook hier aan de Stetweg. (foto: NH Nieuws)
Als inwoners terugkijken op zijn periode als wethouder hoopt Slettenhaar dat zij vooral zien dat er stappen zijn gezet. Hij noemt onder meer nieuwe woningen, verbeteringen aan de verkeersveiligheid en het behoud van natuur in de binnenduinrand. “In Castricum hebben we een prachtige omgeving. Die moet je koesteren,” zegt hij.
In Amstelveen wil Slettenhaar zich opnieuw inzetten voor lokale politiek. Daar wil hij zich onder meer richten op woningbouw, verkeersveiligheid en een eerlijke verdeling van sociale huurwoningen. Daarnaast noemt hij ook veiligheid binnen de joodse gemeenschap als belangrijk punt. “Dat zijn onderwerpen waar ik mij in Amstelveen voor wil inzetten.”
![[Beloftechecker]: Grote plannen in 2021, maar voorzichtig bestuur in Dijk en Waard](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2022/02/20220216_DeW_gemeentevlag-scaled.jpg)
