Zaterdagavond is op de afrit van de A9 bij Uitgeest een personenauto over de kop geslagen. De bestuurder verloor bij het nemen van de afrit de macht over het stuur en kwam met het voertuig op zijn dak tot stilstand in de berm.
Volgens een eerste verklaring van de bestuurder reed hij met een snelheid van ongeveer 130 kilometer per uur toen hij de afrit wilde nemen. Daarbij raakte de auto in een slip. Mogelijk was er een wegwerker bij het ongeluk betrokken, maar dat wordt nog onderzocht
Hulpdiensten kwamen snel ter plaatse. De bestuurder is ter plekke door ambulancepersoneel nagekeken, maar hoefde niet mee naar het ziekenhuis. Een bergingsbedrijf heeft het voertuig uiteindelijk weer op zijn wielen gezet en meegenomen.
Tijdens de hulpverlening en bergingswerkzaamheden was de afrit richting Uitgeest tijdelijk afgesloten voor verkeer. De politie doet verder onderzoek naar het ongeval en de omstandigheden die daartoe hebben geleid.
De lange hal van Artfarm in Heerhugowaard vult zich met blikken die je niet snel vergeet. Grote portretten hangen in een rustige rij langs de muren, en elk gezicht vertelt een verhaal zonder dat er per se woorden nodig zijn. Sommige van de afgebeelde kinderen kijken je recht aan, anderen lijken even weg te dromen. De expositie Powerkids is sinds zaterdagmiddag te bewonderen.
Fotograaf Robert Leeuwerink loopt langzaam langs zijn werken, zichtbaar trots maar ook geraakt. Af en toe stopt hij even, kijkt naar een portret en vertelt iets over het kind dat hij vastlegde. “Ze heten allemaal powerkids”, zegt hij. “Niet omdat ze ziek of beperkt zijn, maar omdat ze laten zien wat kracht is. Ze zijn trots, dapper en puur zichzelf, en dat is precies hoe ik het wilde,” zegt Robert. “Deze expositie is een plek waar de kinderen echt kunnen spreken door hun portretten.”
De tentoonstelling ‘Powerkids’ vond eerder onderdak op een andere locatie, maar daar kwam zijn werk volgens hem niet helemaal tot zijn recht. “Het was een mooie kans, maar de ruimte was te klein,” vertelt hij. “Ik moest kiezen welke foto’s wel of niet konden hangen – en dat voelde niet goed. Elk kind in deze serie verdient zijn plek aan de muur.” (tekst gaat door onder de foto)
Vol trots kijkt Robert naar de portretten van zijn eigen tentoonstelling ‘Powerkids’ (foto: Streekstad Centraal)
Robert loopt langzaam verder, langs de rij foto’s die de hele hal vullen. “Hier kon ik álles ophangen,” zegt hij glimlachend. “Geen beperkingen, geen keuzes. Gewoon de hele serie, precies zoals ik hem voor me zag. Dat maakt het compleet. Dit is de perfecte plek.”
Op de voormalige boerderij ontmoeten kunst en welzijn elkaar. En dat bleek de perfecte combinatie. “De portretten en de verhalen zorgen ervoor dat beide elementen mooi samen komen.” Robert neemt Streekstad Centraal mee langs de verschillende indrukwekkende portretten die in de hal hangen. Bij elk portret hoort weer een ander, bijzonder, verhaal.
Tussen de tientallen portretten blijft hij even staan bij twee foto’s in de hoek. Daar staan, in tegenstelling tot de andere portretten een tafeltje bij met daarop een kaars. “Deze twee meisjes zijn er helaas niet meer,” zegt Robert met tranen in zijn ogen. “Ik maakte de foto van het linker meisje voordat ik wist dat ze ziek was. Toen ik bezig was met deze expositie vond ik gewoon dat zij er ook bij moest hangen. Haar ouders gaven gelukkig toestemming om het portret hier op te hangen, en dat voelt als iets bijzonders. Ze hoort erbij, net als de anderen”, zegt hij met een brok in zijn keel. (tekst gaat door onder de foto)
Robert is door middel van sociale media in contact gekomen met de kinderen die hij geportretteerd heeft. (foto: Streekstad Centraal)
Niet bij elk portret is het verhaal zichtbaar. “Dat hoeft ook niet. Sommige kinderen dragen iets bij zich wat je pas later ontdekt. Het verhaal achter de foto’s geeft ze dan nog weer extra betekenis”, legt Robert uit. “Kijk bijvoorbeeld naar dit meisje”, zegt hij terwijl hij naar een ander portret wijst. “Dit meisje is gevlucht uit Oekraïne en volledig doof, net als haar moeder en pleegmoeder. Dat zie je niet aan haar, en dat vind ik juist mooi. De kracht van deze expositie is dat de verhalen pas daarna komen.”
Powerkids gaat voor Robert niet alleen over fotografie, maar over verbinding. “Door deze serie heb ik geleerd dat communicatie niet alleen praten is,” zegt hij. “Soms is één blik genoeg om iets te begrijpen. Dat is wat ik probeer te vangen met mijn camera. En niet met alle kinderen kan je goed een connectie maken, maar als dat wel lukt dan zorgt dat voor hele fijne momenten tijdens de fotoshoots.”
De fotograaf vertelt dat de kinderen die hij portretteerde vaak buiten beeld blijven – letterlijk en figuurlijk. “We zien foto’s van dit soort kinderen te weinig,” zegt hij. “Maar hier zijn ze gewoon wie ze zijn: sterk, mooi, aanwezig. En dat wil ik overbrengen aan de mensen die hier langskomen.” (tekst gaat door onder de foto)
Bij het portret van het meisje uit Oekraïne staat ook nog een uitsnede van haar oor en oorbel. De oorbel is het symbool van Oekraïne. (foto: Streekstad Centraal)
Echt een favoriet of het mooiste portret kan Robert niet aanwijzen. “Alle kinderen hebben een uniek en speciaal iets, om daar tussen te moeten kiezen is natuurlijk iets heel lastigs en bijna onmogelijk”, stelt hij. “Elk verhaal spreekt mij aan, en ik ben op elk portret ontzettend trots, zeker als je dan de mooie reacties van bezoekers en families van de kinderen ziet.”
De aankomende twee weekenden – tot en met negen november – is de expositie nog te bekijken. “Ik ben dan zelf aanwezig om de mensen wat meer te vertellen over de expositie. Dat vind ik erg leuk, en ik kijk er naar uit om met meer mensen hierover te praten”, sluit Robert trots af.
Bij een woning aan ’t Kieftenland in Limmen is zaterdagmiddag een scooter in brand gevlogen. Het voertuig stond aan de voorzijde van het huis en ging om nog onbekende reden volledig in vlammen op.
De bewoner probeerde het vuur zelf te blussen, maar dat lukte niet. De brandweer wist de brand vervolgens met een straal hogedruk snel onder controle te krijgen.
Veel buren kwamen kijken naar de brand, die voor flink wat bekijks zorgde in de straat. Ambulancepersoneel controleerde de bewoner ter plaatse, maar die hoefde niet mee naar het ziekenhuis. De oorzaak van de brand is nog niet duidelijk. (foto’s: Interactix Media / Maarten Mensing)
Het was zaterdagochtend even spannend bij parkeergarage Karperton in Alkmaar. De brandweer rukte uit vanwege een melding van stormschade. Op het dak van de garage dreigde een grote antenne los te raken en naar beneden te vallen.
De brandweer was snel ter plaatse en heeft een spoedreparatie uitgevoerd. Met onder meer een spanband werd de antenne tijdelijk gezekerd om verdere schade of gevaar te voorkomen. Ook is het gebied rond de antenne afgezet met rood-wit lint om voorbijgangers op afstand te houden.
Een gespecialiseerd bedrijf zal later de antenne definitief weer op zijn plaats bevestigen. (foto: MQI Visuals)
Een metershoge toren van hout. In de wijk rondom Scouting Angela in Heerhugowaard kunnen ze hem eigenlijk niet missen. Maar die toren staat er niet voor niets. Dit jaar bestaat Scouting Angela tachtig jaar en dat wordt, naast de feestelijke opening eerder dit seizoen, groots gevierd tijdens het jaarlijkse JOTA-JOTI-weekend. Tijdens dit weekend zorgt die grote houten toren ervoor dat communicatie mogelijk is met scouts over de hele wereld.
Al vanaf vrijdagmiddag gonst het terrein van de scoutingvereniging van activiteit. Tien vrijwilligers zetten samen de grote zendmast op het grasveld naast de kantine. “Vroeger begonnen we al op donderdag,” vertelt Sander Brijer, lid van de scouting en van het organisatieteam van het jubileum. “Maar naarmate je het vaker doet, gaat het makkelijker. Nu hebben we genoeg tijd als we vrijdag pas beginnen.”
Zaterdagochtend is het de beurt aan de jongere leden. In het clubhuis van de vereniging zijn verschillende groepen jonge scouts bezig met opdrachten. Er wordt met vlaggen naar elkaar geseind, maar er is ook een lokaal waar de kinderen aandachtig luisteren naar uitleg over het zenden. (tekst gaat door onder de foto)
Speciaal voor het 80-jarig jubileum was er een speciale referentie op een Belgisch kenteken gemaakt. Verwijzend naar het thema van de JOTA-Cross. (foto: Scouting Angela)
Hoe werken de oude radio’s precies, en hoe kunnen signalen van Heerhugowaard soms zelf helemaal tot aan de andere kant van de wereld reiken? “Vandaag is het voor de jongere leden echt een leuke ochtend,” vertelt Sander. “Ze doen allerlei activiteiten en leren tegelijkertijd iets over het zenden. Het is mooi om te zien dat ze het allemaal zo interessant vinden.”
’s Middags maakt de jeugd plaats voor de oudere leden en volwassenen: dan start de JOTA-Cross, de befaamde race waar het bij velen om draait. De teams krijgen een route vol raadsels en opdrachten, vaak met een thema – dit jaar België. “Je weet waar je start en waar je eindigt, maar waar je je tussendoor bevindt, is altijd maar de vraag,” lacht Sander. “De paspoorten gaan altijd mee, want je kunt zomaar ineens de grens over moeten.”
Toch draait het niet om winnen. “We gaan stiekem eigenlijk voor de tweede plek,” zegt Sander met een knipoog. “Als je eerste wordt, moet je het volgend jaar organiseren – en dat willen we niet!” Ook Matthijs, die net als Sander lid is van de scouting en van het organisatieteam van het jubileum, lacht: “Als ze bij de prijsuitreiking bij de top vijf zijn en wij zijn nog niet genoemd, dan ren ik weg. Want als je nog binnen bent en je wint, moet je helpen organiseren. En wij zijn meer van het last-minute regelen, dus dat organiseren is niks voor ons.” (tekst gaat door onder de foto)
Sander (links) en Matthijs (rechts) hebben net als altijd weer veel zin in het avondspel – de JOTA-Cross. (foto: Streekstad Centraal)
De voorbereidingen voor de race zijn even chaotisch als gezellig. “We kregen van de organisatie een paklijst met wat we mee moesten nemen – daar stond bijvoorbeeld een pak wafels en een zak friet op. Dat hebben we net pas gehaald,” vertelt Sander lachend. “Dat hoort wel een beetje bij Scouting Angela, lekker chaotisch maar het lukt wel altijd.”
Tijdens de race moet er vaak het een en ander gedaan worden terwijl er gereden wordt. “We gaan met vijf man in een auto op pad,” zegt Sander. “Vroeger moesten we een keer gedwongen met een kleine personenauto op pad, maar dit jaar mogen we een Volkswagen bus lenen. Dat scheelt, want hutjemutje op elkaar zitten terwijl je opdrachten uitvoert, was echt niet te doen.” (tekst gaat door onder de foto)
Voor het jubileum van de vereniging en het thema van de JOTA-Cross is speciaal een vlag laten maken. (foto: Streekstad Centraal)
De mannen kijken met plezier terug op eerdere edities. “Vorig jaar mocht ik de eindopdracht naar het eindpunt brengen,” vertelt Matthijs. “Dat vond ik leuker dan meedoen aan de ingewikkelde opdrachten, want daar snap ik vaak niet zo veel van.” Sander helpt juist graag mee met het beantwoorden van vragen. “Dat gaat veel verder dan iets op Google zoeken. Soms moet je in oude tijdschriften of boekjes van voorgaande jaren bladeren. We bewaren gelukkig alles, maar het kan zomaar twee uur duren voordat je iets gevonden hebt.”
De JOTA-Cross zelf is een spannend avontuur. “Je krijgt onderweg opdrachten, maar moet ook zelf de route vinden. Een adres invoeren in Google Maps kan niet – alles is een raadsel,” vertelt Matthijs. “Maar juist dat maakt het zo leuk. Dus je kan wel zeggen dat dit het hoogtepunt van het weekend is, en een mooie manier om het 80-jarig jubileum te vieren,” sluit Sander af.
De politie heeft zaterdagmiddag in een woning aan de Van Eedenstraat in Heerhugowaard een explosief aangetroffen. Hoe de politie het explosief op het spoor kwam, is nog niet duidelijk.
Na de ontdekking werd het Team Explosieven Verkenning (TEV) van de politie ingeschakeld om het verdachte voorwerp te beoordelen. Vervolgens kwam de Explosieven Opruimingsdienst Defensie (EOD) ter plaatse om het explosief veilig te stellen.
De EOD heeft het explosief meegenomen en op een veilige locatie, op een open terrein langs de Abe Bonnemaweg, gecontroleerd tot ontploffing gebracht.
De politie onderzoekt de zaak verder. Wat het doel of de herkomst van het explosief was, is nog onbekend. Ook is niet duidelijk of er aanhoudingen zijn verricht in verband met het incident. Het zou mogelijk om een cobra 6 gaan, een illegaal zwaar stuk vuurwerk.
Een vrouw is zaterdagmiddag de macht over het stuur verloren en met haar auto gecrasht. Dit gebeurde bij het inrijden van de tunnelbuis onder het spoor op de Vennewatersweg in Heiloo in de richting van de IJpersteinerlaan.
De bestuurster raakte met haar voertuig door nog onbekende oorzaak de rechterzijde van de tunnelingang. Hulpdiensten, waaronder een ambulance, kwamen snel ter plaatse.
De vrouw is ter plekke onderzocht door ambulancepersoneel, maar hoefde niet mee naar het ziekenhuis. De bestuurster is door bekenden opgehaald en naar huis gebracht.
De auto raakte beschadigd en is later afgevoerd. De weg was tijdelijk deels afgesloten voor verkeer.
De Heul in Alkmaar krijgt een flinke opknapbeurt. Binnenkort gaan de eerste werkzaamheden van start om van de winkelstraat een groenere, aangenamere plek te maken voor bewoners, ondernemers en bezoekers. Net als bij de heringerichte Laat komen er bakken vol groen langs de straat. Zo wordt het in de zomer minder heet en kan regenwater beter wegstromen.
De werkzaamheden starten komende maandag en duren enkele maanden. Naar verwachting zijn de werkzaamheden midden februari klaar. Er wordt in drie verschillende fases te werk gegaan van de Scheteldoekshaven richting de Koorstraat in de binnenstad van Alkmaar. De herinrichting bestaat de toevoeging van groen langs de straat en herbestrating. (tekst gaat door onder de foto)
De Heul krijgt er op veel plekken groenvoorziening bij. (foto: gemeente Alkmaar)
Naast het vergroenen van de straat wordt ook de verkeerssituatie verbeterd. Fietsers krijgen meer ruimte en veiligheid, en automobilisten zal duidelijk gemaakt worden dat de Heul geen doorgaande route meer is. Tijdens de werkzaamheden worden per fase omleidingsroutes ingesteld. Meer informatie en het schetsontwerp zijn te vinden op de website van de gemeente Alkmaar.
Samen sta je sterker – dat geldt niet alleen voor inwoners, maar ook voor gemeenten. Dijk en Waard zoekt de samenwerking op met gemeenten die tegen dezelfde uitdagingen aanlopen, om zo kennis te delen, ideeën uit te wisselen en samen meer voor elkaar te krijgen. “Niet opnieuw het wiel uitvinden, maar van elkaar leren.”
Gemeente Dijk en Waard maakt de overstap van M50 naar R8. Voor menig lezer van dit stuk zijn dat willekeurige letters met cijfers, maar het gaat hier om samenwerkingen tussen gemeenten. Voorheen maakte Dijk en Waard deel uit van M50, een netwerk voor middelgrote gemeenten in Nederland, maar de gemeente vond een aansluiting bij R8 beter passend.
Dat R8-netwerk bestaat uit gemeenten die, net als Dijk en Waard, zijn ontstaan uit een fusie en nu voor de uitdaging staan om midden in de samenleving te blijven staan, ondanks hun groei. “Het netwerk is gericht op samenwerking met andere gemeenten die in een soortgelijke situatie zitten,” legt Ronald Groot, woordvoerder van gemeente Dijk en Waard, aan Streekstad Centraal uit.
“De inwoner merkt er niet direct iets van, maar het zorgt ervoor dat we samen krachtiger staan en meer voor elkaar kunnen krijgen.” Het nieuwe samenwerkingsverband biedt mogelijkheden om kennis en ervaring uit te wisselen. “Op deze manier leer je van anderen, en anderen leren van jou. Het is iets nuttigs voor beide kanten,” aldus Groot. (tekst loopt door onder de foto)
Burgemeester Maarten Poorter van gemeente Dijk en Waard maakt de overstap naar het R8-netwerk en gaat samen met andere gemeenten een strategische agenda opstellen (foto: gemeente Dijk en Waard)
De aansluiting bij dit netwerk gaat niet alleen om een bestuurlijke samenwerking, maar gaat verder dan dat. “Stel dat een gemeente tegen een probleem aanloopt waar een andere al ervaring mee heeft, dan kun je elkaar helpen en kennis delen”, legt Groot uit.
Dijk en Waard is eerder actief geweest in andere samenwerkingsverbanden, maar ziet in dit nieuwe netwerk meer ruimte voor verdieping en gezamenlijke strategie. De contacten worden niet alleen gebruikt om te sparren over beleid of uitvoering, maar ook om gezamenlijk op te treden richting Rijk en Europa. “Als er bijvoorbeeld steun, financiering of investeringen nodig zijn, dan kunnen we als groep een veel sterkere vuist maken.”
Het bestuur bestaat uit de burgemeesters van de deelnemende gemeenten. Zij stellen samen een strategische agenda op met daarin gezamenlijke doelen. Bijvoorbeeld het versterken van dorpen, het stimuleren van bewonersinitiatieven en het ontwikkelen van toekomstbestendig beleid. “Dat maakt ons allemaal sterker.”
De politie heeft twee verdachten aangehouden in verband met de verdwijning van de 25-jarige Tijn. Het gaat om twee Alkmaarders van 32 jaar en 38 jaar. Beiden zitten momenteel vast in volledige beperking, wat betekent dat ze alleen met hun advocaat mogen communiceren. De politie laat weten inmiddels uit te gaan van een misdrijf.
Wat de precieze rol van de verdachten is in de zaak, waar ze van verdacht worden en of ze weten waar Tijn is, is op dit moment nog niet duidelijk. “We gaan daar zeker een aantal slimme vragen over stellen”, laat een woordvoerder van de politie aan Streekstad Centraal weten. Wel is duidelijk dat er geen rekening meer wordt gehouden met de mogelijkheid dat het om een ongeval of suïcide gaat. (tekst gaat door onder de foto)
Er is onder andere met het Veteranen Search Team naar Tijn gezocht.
Tijn wordt sinds 14 september vermist. Op die dag was hij volgens de politie op weg van Heerhugowaard naar Alkmaar op een zilverkleurige Cortina damesfiets. Zijn telefoon werd kort daarna uitgezet en van zijn bankrekening is sindsdien geen gebruik meer gemaakt. Enkele dagen later werd zijn fiets teruggevonden bij Bibliotheek De Mare in Alkmaar, maar van Tijn zelf ontbrak ieder spoor.
De zoektocht naar hem werd de afgelopen weken steeds verder opgeschaald. Grote gebieden, waaronder Park Rekerhout en de Alkmaarderhout, zijn doorzocht met hulp van het Veteranen Search Team. Ook werden drones met warmtecamera’s, sonarboten en onderwaterdrones ingezet. Ondanks die grootschalige inzet leverden de vele tips die binnenkwamen tot nu toe geen doorbraak op.
