De beslissing is gevallen: vanaf juni verandert de nachtelijke vliegroute vanaf de Polderbaan van Schiphol. Waar vliegtuigen nu nog richting het oosten draaien, zullen ze straks vaker koers zetten naar het westen – met directe gevolgen voor Bergen, Uitgeest, Castricum en Heiloo.
Voor de betrokken gemeenten komt het besluit niet uit de lucht vallen, maar wel als een teleurstelling. Zij probeerden het afgelopen jaar de maatregel tegen te houden, uit zorgen over extra geluidsoverlast en de impact op de gezondheid van inwoners. Zonder succes.
Volgens het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat is de aanpassing noodzakelijk om de veiligheid van het vliegverkeer te waarborgen. De huidige route, waarbij toestellen na het opstijgen een bocht maken, voldoet volgens Luchtverkeersleiding Nederland (LVNL) niet meer aan de eisen.
Nieuwe generaties vliegtuigen stijgen sneller en presteren anders dan oudere toestellen. Daardoor kan de onderlinge afstand tussen vliegtuigen in de nacht kleiner worden dan gewenst. Dat levert een structureel risico op, dat volgens het ministerie alleen kan worden opgelost door de route aan te passen. (tekst gaat door onder de foto)
De overvliegende vliegtuigen zijn een doorn in het oog voor veel inwoners van de BUCH-gemeenten. (foto: NH Nieuws)
Alternatieven, zoals het aanpassen van snelheden of het vergroten van tussenpozen tussen de starts, zijn onderzocht maar bleken onvoldoende effectief. De koerswijziging betekent dat een deel van het nachtelijk vliegverkeer verschuift richting de kust. Voor gemeenten in de BUCH-regio en Heemskerk betekent dat concreet: meer vliegtuigen boven hun grondgebied in de nachtelijke uren.
Volgens de gemeenten komt de maatregel bovenop een probleem dat allang speelt. Inwoners in de regio hebben al jaren te maken met nachtelijke vlieghinder, en die druk neemt nu verder toe. Zo trok een petitie tegen vliegtuiglawaai in Limmen onlangs al veel aandacht onder bewoners.
Bestuurders spreken over zorgen over slaapverstoring en gezondheidseffecten. Dat juist deze regio opnieuw extra vluchten krijgt toebedeeld, wordt niet begrepen. In Heiloo klinkt al langer kritiek op de rol van Schiphol en de impact daarvan op de leefomgeving.
Ook de manier waarop het besluit tot stand is gekomen wringt. Gemeenten voelen zich wel aangehoord, maar niet serieus genomen. Er is gesproken, maar uiteindelijk veranderde er niets. Eerder werden ook duizenden handtekeningen aangeboden aan de gemeente Castricum om aandacht te vragen voor de groeiende overlast. Maar dat maakte achteraf niks uit. De uitkomst leek al vast te staan. (tekst gaat door onder de foto)
Vorige maand overhandigde het Bewoners Collectief Limmen een petitie tegen de groeiende vliegtuighinder boven het dorp. (foto: aangeleverd)
Het ministerie erkent dat het proces beter had gekund en wil het traject evalueren. Daarbij wordt gekeken hoe bewoners en lokale overheden in de toekomst eerder en beter kunnen worden betrokken. Voor de huidige situatie verandert dat alleen niets.
De nieuwe route geldt voorlopig voor de komende jaren. Pas na verloop van tijd wordt gekeken wat de daadwerkelijke gevolgen zijn voor geluid en leefomgeving. Die evaluatie hangt samen met een nieuw luchtverkeerssysteem, dat naar verwachting rond 2028 wordt ingevoerd.
Op de lange termijn ligt er nog een eventuele oplossing. Een alternatieve route – die minder druk legt op de kustregio – wordt opnieuw onderzocht zodra de nieuwe systemen in gebruik zijn. Of dat daadwerkelijk leidt tot verandering, is onzeker.
Tot die tijd staan de gemeenten grotendeels buitenspel. De regie ligt bij het Rijk, en de ruimte om in te grijpen is beperkt. Bewoners pleiten daarom al langer voor een gezamenlijke aanpak met andere kustgemeenten om de druk op Den Haag op te voeren. De bestuurders kunnen nu weinig anders doen dan de vinger aan de pols houden, overlast blijven melden en druk uitoefenen waar dat nog kan. (Hoofdfoto: Dragoș Grigore)
De Kanaalkade in Alkmaar is druk en er zijn meerdere zijstraten en oversteekplaatsen. Daarom is het niet bepaald de veiligste weg in de stad, ondanks aanpassingen door de jaren heen. Ook parkeren zorgt nog wel eens voor riskante situaties, vooral voor fietsers. Tussen de Karperton en Café Muizenvreugd wordt daar straks iets aan gedaan.
Op de Kanaalkade van de Karperton tot aan Café Muizenvreugd zijn twee parkeerplekken. Als er alleen netjes op deze twee plekken wordt geparkeerd, dan is de situatie nog wel te overzien voor passerende fietsers. Maar het komt regelmatig voor dat mensen hun auto of vrachtwagen doodleuk op de fietsstrook zetten.
Om fietsers te beschermen, creëert de gemeente een verhoogde strook tussen de weg en de fietsstrook in, met daarop twee parkeerplekken. Fietsers rijden dan dus achter de parkeerplekken langs, zodat ze niet meer afgesneden worden. Er wordt ook een laad- en losplek aangelegd, waar fietsers achterlangs gaan. Om extra ruimte voor het parkeereiland te creëren, wordt de vluchtheuvel tussen de busbaan en de rijstrook voor verkeer richting de Helderseweg versmald. (tekst gaat verder onder de tekening)
Ontwerp van de herinrichting van de Kanaalkade tussen de Karperton en Café Muizenvreugd. (ontwerp: Gemeente Alkmaar)
De Kanaalkade is al meermalen op de schop gegaan om de veiligheid te verbeteren. Twee jaar geleden is er in de omgeving van de Paternosterstraat veel veranderd, en alweer even geleden in de omgeving van de Gedempte Nieuwesloot en Kaarsemakersgracht. In de toekomst volgt misschien weer een aanpassing bij de Kaarsemakersgracht. Dat hangt af van waar de toegang van de nieuwe Karpertongarage komt.
De nieuwe maatregel komt vooruit uit het coalitieakkoord en het programma ‘Alkmaar fietst door’, en is ontworpen in samenwerking met omwonenden en eigenaren van de cafés en de winkels aan de Kanaalkade. De werkzaamheden worden in het derde kwartaal van dit jaar uitgevoerd. (foto: Google)
De eerste zondag van de lente ademt een weldadige rust in een fraaie, ecologisch aangelegde achtertuin in Egmond aan den Hoef. De tuin ligt tegenover Hoeve Overslot, met daarin Proeverij Egmont en het cultuurpodium van Hans van den Berg. We horen alleen maar het vrolijke gefluit van allerlei vogeltjes.
“Het eerste jaar was het hier een paradijs”, vertellen bewoners Eric en Nicole (gefingeerde namen) met een zekere weemoed. Dat ze hier willen wonen lijkt alleen maar logisch.
Dat het op deze lentezondag (weer) een heerlijk rustige oase is, is te danken aan het feit dat noch Proeverij Egmont, noch het cultuurpodium van Stichting Hafre over een terrasvergunning beschikken. (tekst gaat verder onder de foto)
Dat die vergunning er niet is, komt onder andere door deze twee Hoevers. Maar wie denkt dat de bezwaarmakers daardoor nu zorgeloos van de lentezon genieten, heeft het mis. Na de ontvangende partij van agressie via sociale media te zijn geweest, en enorme frustratie over in hun ogen een haperende ambtenarij en overheidsoptreden, is er nu ook de vrees dat het met de rust binnenkort weer gedaan is.
Beide buren van de Hoeve hebben met stijgende verbazing de informatie over de vergunningenchaos in het Slotkwartier tot zich genomen. Maar daar blijft het niet bij. Wie de regels achter het bestemmingsplan leest, ziet dat deze categorie bestemming – horeca categorie 1 – bedoeld is voor daghoreca zoals lunchrooms en ijssalons. Optredens met livemuziek en besloten feesten zijn bij zulke lichte horeca verboden. (tekst gaat verder onder de foto)
Hoeve Overslot in Egmond aan den Hoef. Op de voorgrond in het vierkant het cultuurpodium op nummer 42a, daarnaast de proeverij op 42. (foto: Streekstad Centraal)
Daarmee zijn dus niet alleen alle biertjes die de vrijwilligers van stichting Hafre tappen een overtreding, maar ook de optredens. Sterker nog, het complete kleinkunstpodium opereert door de bepalingen in het gemeentelijke bestemmingsplan planologisch illegaal. Dat het podium dankzij gedoe met de huisnummers volgens de vergunning thuishoort in de proeverij, is zelfs het minste van het probleem.
Deze vaststelling is de zoveelste klap in het gezicht voor de omwonenden, die tienduizenden euro’s aan advocaatkosten en eigen geluidsmetingen moesten besteden om hun eigen woon- en leefklimaat te beschermen: “Wij moeten ons wél continu strikt binnen de formele, juridische regels van bezwaarschriften en voorlopige voorzieningen manoeuvreren om überhaupt iets voor elkaar te krijgen”, stelt Nicole boos. (tekst gaat verder onder de foto)
Deze week trok de jazzmuziek van saxofonist Frank Stolwijk en trompettist Frank Bakker een serieus publiek. Maar de optredens zijn net zo illegaal als de biertjes. (foto: Streekstad Centraal)
Ze dwongen via de rechter met succes de sluiting van het commerciële proeflokaal af, omdat de rechter vond dat dergelijke zware horeca niet thuishoort op die plek. Bergen gaat er van uit dat nu hersteld te hebben met een nieuwe vergunning, maar voor nieuwe toestemming voor een terras moest de gemeente eerst nog huiswerk doen. Lees: een geluidsonderzoek.
Een deel van de buurtbewoners vindt daarom dat er door de gemeente met twee maten wordt gemeten. Waar de omwonenden een juridische loopgravenoorlog moeten voeren, wordt de horeca geen strobreed in de weg gelegd. “Regels lijken alleen te gelden als het de gemeente uitkomt”, stellen de bezwaarmakers. Hoewel ze wel benadrukken dat ze vooral overlast ervaren van de proeverij, en vrijwel nooit van de paar uurtjes per week dat er optredens zijn in het cultuurpodium. Op verzoek delen ze enkele video’s uit 2025 met Streekstad Centraal. (tekst gaat verder onder de foto)
Het terras van het proeflokaal voordat de rechter hier in augustus een einde aan maakte. (foto: Streekstad Centraal)
Terwijl het muziekpodium volledig in strijd handelt met het bestemmingsplan én de strenge landelijke Alcoholwet – die gemeenten overigens geen speelruimte biedt om de verkoop van alcohol zonder vergunning te gedogen – weigert wethouder Ernest Briët in te grijpen. Hij kiest openlijk voor een gedoogbeleid, zodat de muziek op zondagmiddag gewoon door kan gaan.
In het licht van die ‘slordigheden’ is de frustratie van de omwonenden over een recente brief van de gemeente begrijpelijk. Donderdag wil de gemeente een informatiebijeenkomst houden in dorpshuis Hanswijk in Egmond aan den Hoef. Het doel van de gemeente is om daar alvast in gesprek te gaan over de mogelijkheden om de weg vrij te maken voor een nieuw terras bij de proeverij (en in het verlengde daarvan bij Stichting Hafre). (tekst gaat verder onder de foto)
Hans van den Berg en de vrijwilligers achter de bar zijn de laatste 30 jaar wel gewend geraakt aan gedoogsituaties. (foto: Streekstad Centraal)
Voor Eric en Nicole voelt dit doordrukken als een regelrechte schoffering: “Terwijl de onafhankelijke bezwaarcommissie nog niet eens advies heeft uitgebracht over het lopende conflict, en het fundament in het bestemmingsplan niet deugt.”
Wethouder Ernest Briët ziet zich geconfronteerd met een erfenis van slordig papierwerk. De bestuurder erkent ruiterlijk dat de gemeente de zaken administratief veel preciezer had moeten vastleggen.
De optredens in het vierkant van Hoeve Overslot zijn net zo illegaal als de geschonken biertjes en wijntjes. (foto: Streekstad Centraal)
Omdat de vrijwilligers van Hafre op verzoek van de gemeente al ruim een kwart eeuw actief zijn in de hoeve, weigert Briët hen nu de dupe te laten worden van een ambtelijke uitglijder. “We laten dat in principe gewoon eventjes doorgaan. Wetende dat het in onze overtuiging ook zal gaan lukken om dat vergund te gaan krijgen,” aldus de wethouder, die de situatie zo snel mogelijk wil rechtzetten met een nieuwe vergunning voor nummer 42a. (tekst gaat verder onder de foto)
Proeverij Egmont, de horecazaak die vorig jaar zoveel overlast veroorzaakte voor omwonenden dat die succesvol naar de rechter stapten. (foto: Streekstad Centraal)
De ironie wil echter dat zo’n reparatie van een omgevingsvergunning voor een beschermd rijksmonument een zware, uitgebreide voorbereidingsprocedure vergt die maanden in beslag neemt. Bovendien betekent deze wijziging dat het traject straks weer openligt en andere omwonenden officieel bezwaar kunnen aantekenen tegen de legalisatie van de horeca-activiteit.
Voorman Hans van den Berg van Hafre heeft voor de wethouder een veel simpelere oplossing in gedachten om het bureaucratische doolhof razendsnel te verlaten: “Geef mij gewoon mijn oude huisnummer 42 terug,” stelt hij nuchter vast over de ambtelijke hernummering die het probleem mede veroorzaakte. Dat wil hij deze week voorstellen aan de gemeente. (tekst gaat verder onder de foto)
Ernstige gezichten bij het publiek dat zondagmiddag kwam luisteren naar jazzmuziek. (foto: Streekstad Centraal)
Tot de gemeente die complexe knoop heeft ontward, spelen in de museumhoeve de bandjes onverstoorbaar door en worden de biertjes geschonken. En hoewel zondag de ernstige jazz en de strakke gezichten van het ‘serieuze’ publiek de huidige sfeer op het gemeentehuis wellicht het beste benaderen, is de slepende blues vol tegenspoed van vorige week misschien wel de allerbeste soundtrack voor deze eindeloze bestuurlijke soap. Legaal of niet.
Na de verkiezingen van woensdag zijn alle uitslagen openbaar gemaakt, ook die van de afzonderlijke stembureaus in de gemeente. Wie wil kan die uitslagen raadplegen en nagaan hoeveel mensen er in datzelfde bureau op dezelfde kandidaat hebben gestemd. Maar zo kunnen ook foutjes in de telling aan het licht komen.
Want wie zeker weet het bolletje van kandidaat X op lijst Y rood gekleurd te hebben, zal toch raar opkijken als er in de uitslag staat dat die kandidaat géén stemmen gekregen heeft in het bewuste bureau. Iets dergelijks lijkt te zijn voorgevallen.
Vergissingen kunnen uiteraard altijd optreden, al gaat de telling behoorlijk precies. Om zeker te gaan heeft Heiloo maandag besloten een openbare hertelling te organiseren. (tekst gaat door onder de foto)
De hertelling vindt plaats in de brandweerkazerne (foto: Streekstad Centraal)
“Het centraal stembureau heeft het verzoek ontvangen tot hertelling van één lijst van één stembureau in de gemeente Heiloo naar aanleiding van een melding van een inwoner”, laat de gemeente Heiloo weten. “Die herkende zijn stem niet op de lijst.”
De hertelling vindt plaats in een openbare zitting, zodat iedereen die daar belang in stelt een kijkje kan nemen. De plek van de hertelling is het gemeentelijk stembureau in de Brandweerkazerne (Rosendaal 2a). Daar zal op dinsdag 24 maart 2026 om 12:00 uur nog eens worden geteld.
Het gaat voor de goede orde dus om de stemmen van één bureau, dus het is niet zo dat alles opnieuw moet. “Indien nodig wordt de voorlopige uitslag aangepast”, zegt de gemeente toe.
Gemeente Alkmaar blikt terug op de veelbesproken gebeurtenissen in het asielzoekerscentrum aan de Robonsbosweg, waar een bewoner naar een mes greep en een andere bewoner verwondde. De dader zal niet meer in het centrum terugkeren, verzekert het college, maar omdat er geen aangifte is gedaan kan hij ook niet worden vastgehouden.
De Alkmaarse VVD-fractie had vragen over de kwestie gesteld en sprak van een toenemend ‘gevoel van onveiligheid’ in de omgeving van het asielzoekerscentrum. In de beantwoording van die vragen erkent het college de ernst van de situatie: “Het college is geschrokken en bezorgd over dit tweede incident in relatief korte tijd.”
Tegelijk valt nooit helemaal uit te sluiten dat zoiets gebeurt, nuanceert het college. Dat is wel het uitgangspunt van het overleg dat Alkmaar met de bevoegde instanties voert. “Samen met de politie en het COA wordt onderzocht wat er zich precies heeft afgespeeld.” (tekst gaat door onder de foto)
Er was medische hulp nodig na de steekpartij (foto: DNP)
De gebeurtenissen van die 28e februari lezen als een typisch conflict, zoals dat vaker voor kan komen – met dan die plotselinge geweldsuitbarsting. Twee bewoners discussieerden over de leefregels in het AZC, schrijft de gemeente. “Dit is geëscaleerd waarbij een derde bewoner, die tussenbeide kwam, aan zijn been gewond is geraakt. Het gehanteerde mes was afkomstig uit de bestaande keukeninrichting.”
In de eerste communicatie over het voorval was nog wel sprake van een aanhouding, maar later bleek dat geen van de betrokkenen aangifte had willen doen. Wél is er door de opvang zelf ingegrepen. “De agressor is door COA overgeplaatst naar een zogenaamde time-out locatie voor de periode van twee weken”, laat het college weten. Ook zal hij dus niet meer terugkeren in de opvanglocatie aan de Robonsbosweg.
Die is inmiddels niet meer de enige opvang in Alkmaar. Vorige week werd duidelijk dat het COA ook gebruik is gaan maken van Hotel Alkmaar als tijdelijke plek voor 54 statushouders, tot zij een woning in Alkmaar toegewezen krijgen. Het COA blijft in zulke gevallen verantwoordelijk voor de veiligheid in de opvang.
De fusiegemeente Dijk en Waard is veelzijdig, dat spreekt ook uit de naam en de voorgeschiedenis ervan. Maar veelzijdig, dat is ook een abstract begrip. Om een wat scherper beeld te krijgen van de vele kanten van Dijk en Waard, met dorpen en stadswijken en veel verschillende buurten en kernen, heeft de gemeente gebiedsanalyses laten uitvoeren.
Het resultaat van die analyses werd deze week voorgelegd aan de gemeenteraad van Dijk en Waard. “De analyses maken helder welke thema’s er in de gebieden spelen, welke kansen benut kunnen worden en ook waar kwetsbaarheden liggen”, schrijft het college. Dat geeft dan weer aanknopingspunten voor het beleid van de gemeente.
Tegelijk drukt het college de raadsleden op het hart dat er niet te véél van verwacht moet worden; de analyses geven nou ook weer niet een ‘een tot in de puntjes compleet beeld’ van alle gebieden in de gemeente. (tekst gaat door onder de foto)
De Stad van de Zon: iconisch, maar met uitdagingen (foto: gemeente Dijk en Waard)
In de analyse komt duidelijk naar voren dat de stedelijke opzet van de wijk niet alle bewoners aanspreekt: “Door de stenige inrichting en hoogbouw ervaren omwonenden veel geluidsoverlast”, signaleren de opstellers van de analyse. Het echoot er en fietsende jongeren zouden zorgen voor overlast. “Het plein wordt bovendien als kil en tochtig ervaren.” In de analyse wordt gerept van ‘uitdagingen op sociaal en veiligheidsvlak’ in de Stad van de Zon. (tekst gaat door onder de foto)
De stedelijke ontwikkeling van Heerhugowaard staat niet stil (foto: Streekstad Centraal)
Andere Heerhugowaardse wijken mogen dan in de stad liggen, de inwoners ervaren het dagelijks leven er toch wel als dorps. “Hier in de oude wijken zeggen wij elkaar op straat nog gedag”, reageert een inwoner van de Schilderswijk.
Uit de cijfers komt naar voren dat die ‘oude wijken’ ook in andere zin ‘oud’ zijn: de gemiddelde leeftijd ligt er vaak hoog en er is weinig doorstroming op de woningmarkt.
In de dorpen heerst over het algemeen veel gemeenschapszin, maar bestaan er wel zorgen over de wegtrekkende voorzieningen. “Zuid-Scharwoude mist een echte dorpskern met voorzieningen zoals in de omliggende dorpen”, stippen de schrijvers aan. (tekst gaat door onder de foto)
Zuid-Scharwoude zou over weinig voorzieningen beschikken, maar het heeft in ieder geval wel De Rode Leeuw met de kolfbaan. (foto: Streekstad Centraal)
Iets dergelijks wordt ook voor Koedijk genoteerd: “De busverbindingen zijn gereduceerd, de supermarkt gesloten en het dorpscafé is verdwenen.” De dorpsraad daar probeert het tij wel te keren en daar zit een kans. Niet in ieder dorp blijkt het even gemakkelijk om mensen te vinden die zich voor zulke zaken in willen zetten. Ook zulke verschillen worden in de analyses uitgediept.
In de stukken staan ook mogelijke oplossingen. Dat geëcho in de Stad van de Zon, misschien valt dat met wat meer openbaar groen op te lossen, schrijven de onderzoekers. Daar ligt dus een taak voor Dijk en Waard. Maar eerst maar eens een nieuw college…
Ruim twee maanden na de grote asbestbrand in Noord-Scharwoude geeft Dijk en Waard gedeeltelijk inzicht in de aanpak van de crisis en de nasleep daarvan. Naar aanleiding van een Woo-verzoek worden tientallen documenten openbaar gemaakt, al blijft een deel vertrouwelijk.
De brand brak op nieuwsjaarsdag uit aan De Mossel in Noord-Scharwoude, waar een autobedrijf en een naastgelegen pand in vlammen opgingen. Daarbij kwam asbest vrij, wat leidde tot grote onrust onder omwonenden. Zij kregen het advies binnen te blijven en maatregelen te nemen om verspreiding van asbestdeeltjes te beperken. (tekst gaat door onder de foto)
Met behulp van hijskranen werd de omgeving stap voor stap gesaneerd. (foto: Streekstad Centraal)
In de weken na de brand kwam er kritiek en bleef de situatie onderwerp van gesprek. Tijdens bewonersbijeenkomsten uitten inwoners zorgen over de gezondheidsrisico’s, de aanpak van de sanering en de communicatie vanuit de overheid. De afhandeling van de brand riep daardoor niet alleen praktische vragen op, maar ook vragen over hoe de gemeente het heeft aangepakt.
Die vragen vormden de aanleiding voor een verzoek op basis van de Wet open overheid (Woo). De verslaggever van de lokale krant vroeg om alle documenten over de brand en de nafase in de eerste weken van januari. De gemeente verzamelde en beoordeelde in totaal 188 documenten, variërend van interne mails en Whatsapp-berichten tot rapportages en conceptstukken. Uiteindelijk besloot het college om deze informatie gedeeltelijk openbaar te maken. (tekst gaat door onder de foto)
Tijdens de bewonersbijeenkomst konden inwoners hun zorgen met de politiek delen. (foto: aangeleverd)
Niet alles wordt gedeeld. Volgens de gemeente zijn delen weggelakt om de privacy van betrokkenen te beschermen en om ambtenaren en bestuurders vrij te laten overleggen tijdens de crisis. Ook is bepaalde bedrijfsinformatie, zoals de gegevens uit offertes van saneringsbedrijven, niet openbaar gemaakt vanwege concurrentiegevoeligheid.
De gemeente zegt met dit besluit zo open mogelijk te willen zijn, binnen wat de wet toestaat. Tegelijk blijft een deel van wat er rond de brand is gebeurd niet zichtbaar.
Het Alkmaarse Zwembad De Hout is inmiddels 36 jaar oud, en dat wordt merkbaar. Het bad kent de nodige gebreken en door de – naar huidige maatstaven – matige isolatie zijn de stookkosten hoog. Twee jaar geleden besloot de gemeente om het zwembad te laten renoveren. Deze zomervakantie is het zo ver.
Hoe ouder een gebouw, hoe meer onderhoud er doorgaans nodig is en dat kost geld. Slopen en een nieuw Zwembad De Hout neerzetten was een optie – het bad was bijna afgeschreven – maar een paar jaar geleden is toch gekozen voor renovatie. De gemeenteraad reserveerde 1,1 miljoen euro om het zwembad twintig levensjaren extra te geven.
Afgelopen maand startte de aanbestedingsprocedure en heeft de welstandscommissie zich positief uitgelaten over het ontwerp. Naar verwachting wordt eind komende maand een aannemer gekozen en is dan ook de omgevingsvergunning rond. Met eigenaren van omliggende panden wordt ondertussen nagedacht over alternatief onderdak voor vleermuizen. (tekst gaat verder onder de foto)
Zwembad De Hout krijgt in de zomervakantie een flinke opknapbeurt. (foto: Google)
Rondom wordt de gevel bekleed met isolatiemateriaal, het dak wordt extra geïsoleerd en alle ruiten worden vervangen. Daarnaast wordt de ventilatie verbeterd en worden de systeemplafonds vervangen. Verder wordt een dampwerende coating aangebracht en komen er zonnepanelen op het dak. Alle maatregelen moeten het energielabel opkrikken van D naar A+++.
Ook het terrein rond het zwembad, dat nu vooral bestaat uit straatstenen en gras, krijgt een opfrisbeurt en meer diversiteit aan groen waardoor ook de directe omgeving zou moeten meeprofiteren van de opknapbeurt. (tekst gaat verder onder het ontwerp)
Zo moet Zwembad De Hout er ongeveer uit gaan zien, met nog wat meer groen er omheen. (tekening: Gemeente Alkmaar)
De renovatie wordt vanwege de omvang in twee fases uitgevoerd, waarvan de tweede fase uiterlijk in de zomervakantie van 2027. De bedoeling is dat het zwemprogramma van Zwembad De Hout niet verstoord wordt.
In april komen de gemeente en Alkmaar Sport met nieuwe informatie, onder andere tijdens een informatiebijeenkomst.
Zonder aankondiging, zonder debat en met nauwelijks voorbereidingstijd: sinds 20 maart verblijven 54 statushouders in Hotel Alkmaar, vlak bij het AFAS Stadion. De komst van de groep – bestaande uit mannen, vrouwen en kinderen – kwam niet alleen voor inwoners onverwacht, maar ook voor de gemeente zelf.
Het college werd pas twee dagen vooraf geïnformeerd. Op dat moment had het COA al een deal gesloten met het hotel en zette de opvang direct in gang. Daarmee stond Alkmaar ineens voor een voldongen feit. Het is bovendien niet de eerste keer dat een gemeente in de regio op deze manier wordt overvallen: eerder gebeurde dat ook in Castricum, waar statushouders in Hotel Akersloot werden geplaatst.
De maatregel past binnen een landelijke aanpak om de druk op overvolle asielzoekerscentra te verlichten. Statushouders en hun gezinsleden worden sneller doorgestuurd naar gemeenten waar zij al een band mee hebben. In dit geval gaat het om mensen die gekoppeld zijn aan Alkmaar, vaak vanwege familie die er al woont. Maar hoe logisch die stap op papier ook klinkt, lokaal schuurt het.
De opvang in het hotel is tijdelijk – tot september – en bedoeld als tussenstation totdat er woningen beschikbaar zijn. Toch raakt het aan een breder probleem: de woningdruk is al enorm hoog. Want waar moeten deze mensen uiteindelijk naartoe? De gemeente heeft al de taak om dit jaar tientallen statushouders te huisvesten, en deze groep telt daarin mee. (tekst gaat door onder de foto)
FVD-lijsttrekker Jelle Wittebrood heeft na de bekendmaking meteen raadsvragen gesteld over de opvang van statushouders in Hotel Alkmaar.
Tegelijkertijd wringt vooral de manier waarop dit tot stand is gekomen. De grootste irritatie zit niet alleen in het ‘wat’, maar vooral in het ‘hoe’. In de Alkmaarse politiek leidde het direct tot ophef. Jelle Wittebrood van Forum voor Democratie trok aan de bel en stelde kritische vragen aan het college. De fractie wil onder meer weten waarom de gemeente dit niet heeft tegengehouden, of er vooraf signalen waren en hoe dit besluit zich verhoudt tot eerder beleid.
Onderliggend speelt een bredere kwestie: hoeveel regie heeft Alkmaar nog? Volgens FVD is hier sprake van een aantasting van de lokale autonomie. De partij wil dat het college zich uitspreekt richting het COA en duidelijk maakt waar de grens ligt. Ook wordt gewezen op eerdere discussies, waarbij juist werd benadrukt dat opvang alleen zorgvuldig kan plaatsvinden mét betrokkenheid van inwoners.
Die betrokkenheid kwam nu pas achteraf. Omwonenden zijn via een brief geïnformeerd, op het moment dat de opvang al van start was gegaan. Voor nu is de realiteit helder: de statushouders zijn er al. De komende maanden zal moeten blijken hoe de opvang verloopt – en of dit soort besluiten van bovenaf vaker gaan voorkomen.
Het is een goede journalistieke gewoonte, waar meestal geen artikel van komt: even de verslagen doornemen van de stembureaus. “Misschien zit er wat leuks tussen”, is dan de afweging. Met dan na bijna iedere verkiezing weer de conclusie: het bleef bij klachten over drempels en lampjes die het niet goed deden.
Dat was ook bij de verkiezingen van woensdag 18 maart wel het overheersende beeld. Dat zijn overigens wél klachten die de medewerkers van de stembureaus serieus nemen. Het is belangrijk dat iedereen die dat wil, ook kan gaan stemmen, ook mensen met een rolstoel of scootmobiel.
Een drempeltje dat te hoog is, zoals opgetekend in de gymzaal aan de Geul in de Heerhugowaardse Rivierenwijk, leidt dan ook meteen tot ingrijpen: “Gemeente gebeld om drempel te verlagen.” (tekst gaat door onder de foto)
Boven stembureau De Alkenhorst hing op de verkiezingsdag een spandoek (foto: archief)
In Alkmaar merkte iemand op dat op het kandidatenformulier staat vermeld dat er een lampje of vergrootglas beschikbaar is voor blinden en slechtzienden. Dat is voor die laatste groep zeker nuttig om te weten, maar wie echt blind is, heeft niets aan deze hulpmiddelen. Ook zo’n klacht wordt keurig genoteerd.
Andere klachten betreffen politieke uitingen, die in het stemlokaal niet zijn toegestaan. Maar wat als de buren boven stembureau De Alkenhorst in Alkmaar een groot spandoek van GroenLinks-PvdA hebben hangen? Het stembureau noteerde de klachten, maar kon er verder niet heel veel aan doen. Privéterrein. GroenLinks-PvdA werd wel de grootste in de Alkenhorst met 194 stemmen.
Maar dan dat ene stembureau in Oterleek, in De Woeste Hoeve: “Kiezer liet hond los in het stembureau”, begint het nog droogjes. Mag eigenlijk niet, dus niet gek om dát terug te lezen in het verslag. Het gaat alleen net even anders verder: “Hond rende via open deur naar buiten en heeft kip van de buren doodgebeten.” Dat was toch niet nodig geweest – maar er kwam dus voor één keer wel een artikeltje van. (Hoofdfoto: is illustratief van Streekstad Centraal, de keurig aangelijnde hond Dorus in het stemburo is niet de verdachte viervoeter in Oterleek)
