In een achtertuin aan de Julianaweg in Egmond aan den Hoef is zaterdag een bakfiets in de brand gevlogen. De brand ontstond vermoedelijk in de accu van de fiets, die op dat moment aan het opladen was.
Na de melding werd de brandweer opgeroepen en ging een voertuig uit Egmond aan Zee naar het incident. Bij aankomst troffen de brandweerlieden een brandende bakfiets aan in de achtertuin van een woning.
De brand is ontstaan in de accu van de bakfiets. Hoe dat precies heeft kunnen gebeuren, is nog niet bekend. Nadat de accu vlam had gevat, verspreidde het vuur zich snel naar de rest van de fiets.
De brandweer ging snel aan de slag om de brand te blussen en verdere schade te voorkomen. Ondanks de snelle inzet kon niet worden voorkomen dat de bakfiets volledig verloren ging. Na het blussen heeft de brandweer de situatie gecontroleerd om er zeker van te zijn dat het vuur niet opnieuw zou oplaaien.
Bij het incident raakte niemand gewond. Ook is niet bekend of er schade is ontstaan aan de woning of andere spullen in de tuin. De oorzaak van de brand wordt onderzocht.
Terwijl bezoekers genieten van de draaimolen, de zweefmolen en de muziek op het terrein van FG Live, valt één ding direct op: alles is aangepast zodat ook mensen met een beperking zorgeloos kunnen meedoen. Wat vijftig jaar geleden begon als een aangepaste kermis op het terrein van Reigersdaal, is inmiddels uitgegroeid tot een tweedaags Zomerfestival. “Een plek waar iedereen helemaal zichzelf kan zijn.”
“De kermis is er voor iedereen. Dus mensen van ieder niveau beperking”, vertelt Ellen van Esdégé-Reigersdaal. “We hebben aan alles gedacht. Als je bijvoorbeeld naar de draai- of zweefmolen kijkt zie je dat daar extra ruime plekken zijn zodat ook mensen in een rolstoel mee kunnen. We hebben de muziek wat zachter staan zodat de mate van prikkels veel lager is.”
Dat het evenement dit jaar een bijzonder jubileum viert, ontdekte Ellen zelf pas kortgeleden. “Het is dit jaar vijftig jaar geleden dat de eerste kermis werd georganiseerd. Klaas regelt altijd de attracties voor ons en die vertelde dat laatst. Ik werk hier nog niet zo heel erg lang, dus ik heb dat opgezocht. En inderdaad, het klopte. Dus we pakken lekker groots uit vandaag.”
Dat blijkt ook uit de bezoekersaantallen. Op de eerste festivaldag was het meteen lekker druk. “Gisteren waren er al ruim vierhonderd bezoekers geteld, al denken we zelf dat het er nog wel meer zijn geweest. En vandaag moet er nog bij komen. Dus het gaat ontzettend lekker.” (tekst gaat door onder de foto)
Zaterdag was het Zomerfestival weer goed bezocht. “Vorig jaar hadden we rond de 800 bezoekers, het zou mooi zijn als we daar dit jaar flink boven zitten.” (foto: Dewi Koomen/Esdégé-Reigersdaal)
Hoewel het evenement speciaal is opgezet voor mensen met een beperking, is iedereen welkom. “We proberen altijd dat andere bedrijven en activiteiten inclusiever worden, dus daarom willen we dat zelf ook doen”, vertelt Ellen. “Iedereen is welkom en er is voor iedereen iets te doen.” Volgens haar is het festival meer dan alleen een gezellige dag. Het laat zien wat mogelijk is wanneer activiteiten worden aangepast aan de behoeften van bezoekers.
Om het festival verder te laten groeien kijkt Reigersdaal nadrukkelijk naar samenwerking. “We kunnen dit allemaal regelen door onder andere subsidie van de gemeente Dijk en Waard, maar verder zouden we heel graag meer willen samenwerken met andere zorgorganisaties. Zo kunnen we alleen nog maar groter worden en meer mensen verblijden.”
Bijzonder is dat cliënten zelf actief betrokken zijn bij de organisatie van het festival. Via de cliëntenraad denken zij mee over de invulling van de dag. “We hebben een cliëntenraad en die helpen ook echt mee met het verbeteren van de kermis. Zoals de foodtrucks bijvoorbeeld. Zij zeggen dan wat er moet komen of wat leuk is en dan gaan wij ermee aan de slag.” (tekst gaat door onder de foto)
Voor veel bezoekers is het Zomerfestival meer dan een dagje uit: een plek waar zij volledig zichzelf kunnen zijn. (foto: Dewi Koomen/Esdégé-Reigersdaal)
Ellen wijst lachend naar de oliebollenkraam op het terrein. “Die oliebollenkraam is bijvoorbeeld niet iets waar ik meteen aan zou denken. Maar volgens de raad is hij echt onmisbaar. Dus bij elk evenement dat we organiseren is er wel een oliebollenkraam terug te vinden.”
“Een van de bijzondere dingen die we aanbieden vandaag is een schommel voor rolstoelen”, vertelt Ellen. “Gisteren sprak ik een vrouw die met haar rolstoel gebruik maakte van de schommel en dat vond ze zo fantastisch. Ze had al bijna dertig jaar niet meer geschommeld. Dat zijn wel de verhalen waardoor je weet dat dit ontzettend belangrijk is.”
Ook de vrijwilliger bij de attractie ziet hoeveel impact zo’n voorziening kan hebben. “Ze rollen met de rolstoel de bak in, de rolstoel wordt op de rem gezet en eventueel, als de remmen het niet goed genoeg doen, maak ik ze vast met een lint. Daarna kunnen ze gewoon genieten”, legt hij uit. “Ik had het zelf ook nog niet eerder gezien, maar als je het mij vraagt moeten ze zo’n schommel in iedere speeltuin zetten.” (tekst gaat door onder de foto)
Er was aan iedereen gedacht tijdens het Zomerfestival. “De draaimolens draaien langzamer en je wordt niet geduwd zoals bij een standaard kermis.” (foto: Dewi Koomen/Esdégé-Reigersdaal)
Naast de attracties is er ook aandacht voor bezoekers die juist behoefte hebben aan rust. In een prikkelarme ruimte klinkt zachte pianomuziek terwijl bezoekers kunnen genieten van een massage. “Voor sommige bezoekers zijn heel weinig prikkels al voldoende om ze te laten genieten”, vertelt Ellen. “Wat we buiten allemaal hebben met muziek en beweging is niet voor iedereen geschikt. Daarom hebben we ook plekken waar ze lekker tot rust kunnen komen.”
Volgens haar voorziet de ruimte in een behoefte die vaak over het hoofd wordt gezien. “In een verzorgingstehuis krijgen mensen hulp met aankleden, douchen, eten en noem maar op. Maar de echte aanraking missen ze. Ze hebben echte ‘huidhonger’, zoals dat genoemd wordt. Dus dit soort momenten zijn ontzettend nodig en heel erg fijn voor deze doelgroep.”
In dezelfde ruimte zit Ineke samen met haar zoon Max. De 28-jarige Max heeft een verstandelijke beperking en autisme en leeft zichtbaar op wanneer hij achter de piano plaatsneemt. “Hij is supercreatief en piano spelen is echt zijn ziel en zijn leven”, vertelt zijn moeder. (tekst gaat door onder de foto)
Max leeft helemaal op bij het hoekje met de piano. “Echt helemaal zijn ding.” (foto: aangeleverd)
Voor het festival reisden zij speciaal vanuit Haarlem naar Heerhugowaard. Vorig jaar bezochten ze het festival voor het eerst. “Dat was zo’n succes dat we dit jaar ook zeker weer moesten komen. Max keek er helemaal naar uit.”
Volgens Ineke zit de waarde van het festival niet alleen in de activiteiten. “Dit is gewoon zo’n fijne plek voor Max om te zijn. Hij kan hier echt zichzelf zijn zonder dat mensen hem raar aankijken of dat ik hem de hele tijd in de gaten moet houden.”
Dat gevoel van herkenning zag ze vrijwel direct toen ze aankwamen. “Max is autistisch en onthoudt heel veel dingen. Hij herkende de masseuse van vorig jaar nog en werd meteen helemaal enthousiast. Het is zo leuk om te zien hoe de mensen hier met hem omgaan. Hij voelt zich helemaal op zijn gemak en geniet zo erg.” (tekst gaat door onder de foto)
De vrijwilligers nemen graag alle tijd voor de bezoekers van het Zomerfestival. (foto: Dewi Koomen/Esdégé-Reigersdaal)
Van alle herinneringen die Max verzamelt, maakt zijn moeder filmpjes. “Alles wat hij doet film ik en dan kan hij dat later terugkijken op zijn telefoon. Dan geniet hij er nog maanden van. Zo waardevol is deze dag. Niet alleen op het moment zelf, maar ook erg lang daarna is het heel veel waard.”
Volgens Ineke laat het festival zien hoe groot de behoefte aan dit soort activiteiten is. “Als je naar mijn dochter kijkt, die kan naar festivals, naar het strand, de stad in, noem maar op. Maar voor Max is dat allemaal niet zo eenvoudig. Daarom is zoiets als dit ontzettend belangrijk. Zo hebben ze ook iets om naar uit te kijken.”
Wanneer ze om zich heen kijkt ziet ze overal hetzelfde beeld. “Als je zo om je heen kijkt zie je dat iedereen echt zo aan het genieten is van alles. Alles is zo goed geregeld en toegankelijk, waardoor het echt heel goed is om lekker zo op pad te kunnen.” (tekst gaat door onder de foto)
Net als bij iedere andere kermis waren er ook botsauto’s. Deze reden speciaal voor de bezoekers net wat langzamer en de muziek stond een tikkeltje zachter. (foto: Dewi Koomen/Esdégé-Reigersdaal)
De wens om verder te groeien leeft niet alleen bij bezoekers en medewerkers. Ook Katja, voorzitter van de raad van bestuur van Esdégé-Reigersdaal, ziet hoeveel behoefte er is aan dit soort evenementen. “Ik ben eigenlijk niet aan het werk, maar ik heb gisteren zo genoten dat ik van mezelf vandaag ook een kijkje moest komen nemen”, vertelt ze lachend terwijl ze over het terrein loopt.
Volgens Katja laat het festival precies zien waarom inclusieve evenementen zo belangrijk zijn. “Iedereen geniet op zijn eigen manier en alles is goed hier. Dat is prachtig om te zien.” Juist daarom hoopt de organisatie dat het festival de komende jaren verder kan groeien. “We zijn ontzettend blij met wat we nu weer hebben neergezet, maar voor de toekomst hopen we dat er nog meer mogelijk is. Dat het nog groter wordt, dat we samenwerken met andere organisaties en dat we echt nog meer groeien.”
Daarmee sluit ze aan bij wat bezoekers als Ineke eerder op de dag al vertelden. Voor veel mensen met een beperking zijn dit soort uitjes nog altijd schaars. “Het is gewoon erg belangrijk dat we dit soort dingen blijven doen, want iedereen moet leuke dingen kunnen doen in zijn of haar vrije tijd. En dan is dit natuurlijk een hele mooie manier. Wie weet staat hier over een paar jaar wel het hele grasveld van het Strand van Luna vol.” (hoofdfoto: Dewi Koomen/Esdégé-Reigersdaal)
Wat als gezondheid niet alleen draait om medicijnen, behandelingen en gesprekken? Volgens Jolien Posthumus, die deze week in Heerhugowaard sprak over kunst en mentale gezondheid, kan kunst soms meer betekenen dan mensen denken. “Kunst is geen luxe, kunst is een hulpbron voor gezondheid, verbinding en betekenis.”
Een kring van stoelen. Op schoot een boekje vol liedteksten. Voorzichtig wordt het eerste nummer ingezet. Binnen enkele minuten zingt bijna iedereen mee. Of: minutenlang kijken naar hetzelfde schilderij. Zonder haast. Zonder afleiding. Alleen kijken. In een andere ruimte beweegt een groep mensen op muziek. Vanuit een stoel, met kleine bewegingen. Een arm naar voren. Terug naar het midden. Een been opzij.
Het zijn drie workshops tijdens de inspiratieochtend van COOL Kunst en Cultuur in het kader van de Week van de Mentale Gezondheid. Maar achter iedere activiteit schuilt dezelfde gedachte: kunst en cultuur kunnen meer betekenen voor gezondheid en welzijn dan veel mensen denken.
Het is precies de boodschap die COOL Sociaal wil uitdragen. Niet alleen aan inwoners, maar juist ook aan zorg- en welzijnsprofessionals. “Wij willen zorgprofessionals laten zien wat allemaal mogelijk is en wat wij hier aanbieden”, vertelt coördinator Ingrid Smit aan Streekstad Centraal. (tekst gaat door onder de foto)
Jolien Posthumus vertelde tijdens haar lezing over het belang van kunst en cultuur als onderdeel van de zorg. (foto: Streekstad Centraal)
“Wij vinden het belangrijk dat ook de mensen die ons nu nog niet vinden, of het misschien spannend vinden om hier te komen, weten wat er mogelijk is. Er zijn nog veel mensen die ons niet weten te vinden of niet weten dat wij activiteiten aanbieden die juist heel goed bij hen kunnen passen.”
Volgens Smit draait de ochtend vooral om kennismaken. Met elkaar, maar ook met de mogelijkheden die kunst en cultuur bieden binnen zorg en welzijn. “Als iemand straks denkt: dit zou eigenlijk heel goed passen bij die cliënt, dan hebben we bereikt wat we willen.” Juist daarom combineert COOL de lezing met workshops waarin de deelnemers zelf ervaren wat kunst en cultuur kunnen doen.
Tijdens haar lezing neemt Posthumus de aanwezigen mee in de manier waarop kunst mensen kan helpen, juist op momenten waarop traditionele zorg niet altijd een antwoord heeft. “Er is soms een moment waarop artsen zeggen: ik weet het niet meer. De geneeskunst helpt misschien niet verder, maar misschien kan iets anders nog wel iets wakker maken.” (tekst gaat door onder de foto)
Bij de Mee-Zing-Kring krijgen de deelnemers een voorproefje van hoe een zingsessie gaat. “Mensen herinneren zich veel liedjes van vroeger, dus we schudden ze gewoon even op een gezellige manier wakker.” (foto: Streekstad Centraal)
Volgens haar wordt steeds duidelijker dat kunst en cultuur meer zijn dan een leuke hobby. Of iemand nu zelf creatief bezig is of geniet van een voorstelling, muziek of beeldende kunst maakt daarbij weinig verschil. “Er is geen hiërarchie. Zelf iets maken kan veel betekenen, maar aanwezig zijn bij kunst en cultuur ook.”
De kracht van kunst zit dan niet alleen in ontspanning of plezier. Kunst en cultuur helpen mensen ook om nieuwe ervaringen op te doen en anders naar zichzelf en hun omgeving te kijken. Een belangrijk begrip daarin is ‘neuroplasticiteit’: het vermogen van het brein om zich gedurende het hele leven te blijven ontwikkelen.
Tijdens haar lezing vergelijkt Posthumus het brein met een bos. “Veel mensen lopen steeds hetzelfde pad. Nieuwe ervaringen maken nieuwe gedachten, gevoelens en perspectieven mogelijk. Kunst en cultuur helpen om nieuwe paadjes aan te leggen.” Zelfs kleine momenten kunnen daarin al verschil maken. “Microdosing noemen we dat. Iedere dag een klein beetje kunst of cultuur heeft al ontzettend veel impact.” (tekst gaat door onder de foto)
Tijdens de workshop Beleef Kunst – Mindful Ervaren leren deelnemers op een andere manier naar een schilderij te kijken. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens Posthumus kan kunst mensen bovendien helpen om uit het hoofd te komen. Wanneer iemand zich volledig richt op muziek, beweging of een creatieve activiteit ontstaat er ruimte voor andere ervaringen. “Het brein kan maar één ding tegelijk. Als je iemand contact laat maken met zijn zintuigen of zijn lichaam, dan kan het piekeren naar de achtergrond verdwijnen.”
Dat effect ziet zij ook terug in de praktijk. Muziek en liedjes van vroeger kunnen veel losmaken bij mensen. “Iemand met dementie kan echt smelten bij het horen van muziek. Als dat geen zorg is, weet ik het ook niet meer.”
Na de lezing gaan de deelnemers zelf aan de slag tijdens verschillende workshops. Juist dat ervaren maakt indruk. “Ik wist er wel vanaf wat hier allemaal georganiseerd werd, maar om het zelf zo mee te maken is echt een mooie manier om je erin te verdiepen”, vertelt een deelnemer. (tekst gaat door onder de foto)
‘Dans wat je kan’ laat iedereen in beweging komen, zelfs vanuit de stoel. (foto: Streekstad Centraal)
Een ander ziet vooral bevestiging van wat hij al jaren in de praktijk ervaart. “De lezing en de workshops onderbouwen wetenschappelijk wat ik al jaren doe met mijn theaterlessen. Dus dat is mooi meegenomen.”
Verder wordt de ochtend vooral erg positief ontvangen. “Ik merk echt dat ik erg vrolijk word van deze cursus. Je lacht, maakt connecties en je bent lekker bezig. Als dat ook voor cliënten zo werkt, dan is dat helemaal fantastisch.”
De reacties zijn precies waar COOL op hoopt. De belangstelling groeit en steeds meer organisaties weten de verbinding tussen zorg en cultuur te vinden. “We zijn nu twee jaar bezig met COOL Sociaal en we zien echt dat het groeit”, zegt Smit. “Als ik kijk naar waar we eerst stonden en waar we nu staan, dan hebben we grote stappen gemaakt. Daarom ben ik ook heel blij met de opkomst vandaag.”
Een kop-staartbotsing met drie auto’s heeft vrijdagmiddag voor verkeershinder gezorgd op de A9 van Heiloo richting Alkmaar. Door het ongeval ontstond verkeershinder en moest een rijstrook worden afgesloten.
Meerdere hulpdiensten werden naar de locatie gestuurd nadat melding was gemaakt van mogelijk letsel. Politie-eenheden arriveerden ter plaatse om het incident af te handelen en ook een bergingsbedrijf werd opgeroepen.
Om de hulpverlening en berging veilig te laten verlopen, werd een rijstrook afgesloten. Tijdens het afvoeren van een van de voertuigen moest het verkeer zelfs korte tijd volledig worden stilgezet.
Van de drie betrokken auto’s konden er twee na controle hun weg vervolgen. Het derde voertuig liep aanzienlijke schade op en is door een berger meegenomen.
Het ongeval zorgde voor forse verkeershinder op de A9. De file groeide uit tot ongeveer acht kilometer en reikte volgens verkeersinformatie terug tot in de omgeving van Beverwijk.
Bewoners van de Onderweg in Schoorl zijn het wachten zat. Na jaren van meldingen, gesprekken en verzoeken vragen zij de gemeenteraad nu om in te grijpen in wat zij omschrijven als een ‘gevaarlijke verkeerssituatie’. Volgens de aanwonenden wordt al meer dan twaalf jaar gewaarschuwd voor gevaarlijke situaties, terwijl eerdere plannen voor ingrepen nooit zijn uitgevoerd.
De frustratie onder bewoners zit niet alleen in de huidige verkeersdrukte, maar vooral in de lange voorgeschiedenis. Sinds de ontwikkeling van woonwijk Plan Oost zou de Onderweg steeds vaker worden gebruikt als route voor gemotoriseerd verkeer. Volgens bewoners is de historische weg daar nooit voor bedoeld geweest.
Waar de Onderweg onderdeel uitmaakt van fiets- en wandelroutes en dagelijks wordt gebruikt door recreanten, delen wandelaars, fietsers en ruiters de weg steeds vaker met auto’s en bestelwagens. Bewoners spreken van een combinatie die regelmatig tot gevaarlijke situaties leidt. “Wij zien het knelpunt al jaren dagelijks voor onze deur”, stellen zij.
Volgens de bewoners is de weg smal, is een bocht onoverzichtelijk en zorgen de sloten en greppels aan beide kanten ook voor risico’s. Uitwijken is volgens bewoners nauwelijks mogelijk. Zij zeggen bovendien dat automobilisten regelmatig harder rijden dan toegestaan en dat het eenrichtingsverkeer geregeld wordt genegeerd. (tekst gaat door onder de foto)
De smalle weg zorgt ervoor dat automobilisten en fietsers geregeld in de knel komen. (foto: brief aanwonenden Onderweg)
Dat de situatie al jaren bekend zou zijn bij de gemeente maakt de onvrede groter. Volgens de bewoners zijn er sinds 2014 meldingen gedaan en gesprekken gevoerd. In 2015 zou zelfs al een voorstel voor verkeersmaatregelen op tafel hebben gelegen. Van daadwerkelijke uitvoering kwam het alleen niet. En juist die maatregelen zijn “noodzakelijk om de kwetsbare weggebruikers te beschermen”, stellen ze.
“De verkeersdruk is te hoog, auto’s rijden te hard en regelmatig doen zich bijna-ongevallen en krampachtige incidenten voor, waarbij de kwetsbare verkeersdeelnemer in het nadeel is”, vatten de omwonenden de situatie samen. “De Onderweg is niet bedoeld én niet geschikt als doorgaande route voor gemotoriseerd (sluip)verkeer en is alleen geschikt als weg met recreatieve en verblijfsfunctie.”
De bewoners vragen de gemeenteraad nu om een verkeersbesluit waarmee doorgaand verkeer wordt geweerd. Daarbij denken zij onder meer aan een geslotenverklaring voor motorvoertuigen, met uitzondering van aanwonenden, of aan het aanwijzen van een deel van de Onderweg als fietspad.
Volgens de bewoners zijn er voldoende alternatieve routes beschikbaar voor automobilisten. De Onderweg zou daardoor weer kunnen functioneren als recreatieve verbinding in plaats van sluiproute. Met hun brief hopen zij dat de gemeenteraad het dossier eindelijk prioriteit geeft. De bewoners vrezen dat het zonder maatregelen slechts een kwestie van tijd is voordat er een ernstig ongeluk gebeurt.
De gemeente bevestigt de brief van de bewoners te hebben ontvangen, maar wil op dit moment nog niet inhoudelijk reageren, noch enige informatie geven over de ervaringen van de gemeente met de weg. Eerst worden de bewoners zelf van een antwoord voorzien, laat een woordvoerder weten. (Hoofdfoto: brief aanwonenden Onderweg)
De opvang van 45 alleenstaande minderjarige asielzoekers in voormalig hotel Klein Zwitserland komt dit jaar niet meer rond. De verbouwing van het pand is uitgesteld en wanneer die alsnog begint, is nog niet duidelijk.
Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) wilde in mei beginnen met de verbouwing van het voormalige hotel in Schoorl. De bedoeling was dat de eerste jongeren eind dit jaar hun intrek zouden nemen in het pand. Die planning blijkt nu niet haalbaar.
De vertraging heeft te maken met een handhavingsverzoek dat momenteel door de provincie Noord-Holland wordt behandeld. Daarbij wordt gekeken naar mogelijke gevolgen voor de natuur. Het COA onderzoekt daarnaast welke andere vergunningen en onderzoeken nog nodig zijn voordat de werkzaamheden kunnen starten.
Wanneer de verbouwing alsnog van start gaat, is nog niet bekend. Volgens het college van Bergen wordt eerst duidelijkheid afgewacht over de lopende procedures en vergunningverlening.
Omwonenden worden per brief geïnformeerd over de vertraging. Ook de bijeenkomsten van de klankbordgroep liggen voorlopig stil. Zodra er zicht is op een nieuwe planning, worden deze weer hervat. Volgens het college blijven inwoners in de tussentijd op de hoogte van de ontwikkelingen. (tekst gaat door onder de foto)
Voormalig hotel Klein Zwitserland in Schoorl biedt voorlopig nog geen onderdak aan de groep asielzoekers die daar opgevangen moeten worden. (foto: NH Nieuws)
Niet alleen de plannen in Schoorl lopen vertraging op. Ook voor opvanglocatie Broekakkers bij Egmond-Binnen is nog geen vergunning verleend. Volgens de gemeente zijn daarvoor nog aanvullende onderzoeken nodig.
Het COA overlegt hierover met de Omgevingsdienst Noord-Holland Noord. Tegelijkertijd wordt gekeken naar de toekomst van de locatie. Het COA en de eigenaar zijn nog in gesprek over langdurige opvang en een mogelijke uitbreiding van het aantal opvangplaatsen.
De gemeente Bergen moet volgens de Spreidingswet zorgen voor opvangplekken voor asielzoekers. Eerder ging het om 150 opvangplaatsen, inmiddels is die opgave verhoogd naar 164 plekken. Daarvan zijn 90 plekken bestemd voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen.
Het college zegt de gemeenteraad opnieuw te informeren zodra er meer duidelijkheid is over de voortgang van beide opvanglocaties.
Ruim een jaar na de verwoestende explosie en brand in een appartementencomplex aan de Titanialaan in Heerhugowaard is de rechtszaak tegen de hoofdverdachte begonnen. De zaak draait om de explosie van 10 april 2025, die het leven van tientallen bewoners op zijn kop zette.
Volgens het Openbaar Ministerie wordt de inmiddels 20-jarige C.L. uit Spanbroek verantwoordelijk gehouden voor het veroorzaken van de explosie. Justitie stelt dat een combinatie van zwaar illegaal vuurwerk en een jerrycan met brandstof leidde tot de ontploffing.
Het duurde voor een deel van de bewoners meer dan een jaar voordat ze weer terug konden naar hun woning. (foto: Streekstad Centraal)
Justitie ziet de Spanbroeker als de verdachte die het explosief maakte en aanstak. Daarnaast zou uit telefoononderzoek blijken dat hij eerder informatie zocht over explosieven en brandstoffen.
Een belangrijk onderdeel van het bewijs is een filmpje dat kort voor de explosie is gemaakt. Op die beelden zou te zien zijn hoe de verdachte een aansteker bij het explosief houdt. De advocaat van de verdachte bestrijdt dat en zegt dat de beelden veel eerder op de avond zijn opgenomen. De verdachte zelf ontkent dat hij iets met de explosie te maken heeft.
Er wordt aangenomen dat de verdachte niet de intentie had om de vuurwerkbom in het appartement af te laten gaan, maar de vraag blijft wat hij er dan wel mee wilde gaan doen.
Naast de hoofdverdachte wordt ook een 17-jarige jongen uit Dijk en Waard vervolgd. Hij zou betrokken zijn geweest bij het bezit van het explosief. Drie andere minderjarige verdachten die kort na de explosie werden aangehouden, worden niet vervolgd. Uit politieonderzoek bleek dat zij pas binnenkwamen toen het explosief al klaar was, en van verdere actieve deelname is niets gebleken. (tekst gaat door onder de foto)
Uit onderzoek bleek dat het overzicht van signalen ontbrak. Burgemeester Maarten Poorter kwam daarom met een regiegroep die voor verbetering in de samenwerking moet zorgen. (foto: Streekstad Centraal)
De explosie zorgde niet alleen voor enorme schade, maar leidde ook tot veel vragen over de situatie in het complex. In het gebouw woonden meerdere jongeren die werden begeleid door jeugdzorgorganisatie Parlan. Later bleek dat de explosie plaatsvond in een woning dat deel uit maakte van dat woonproject
Na de brand werd onderzocht hoe meldingen van overlast in het complex waren opgepakt. Volgens onderzoekers kwamen signalen bij verschillende organisaties terecht, maar ontbrak het aan overzicht. Inmiddels zijn afspraken gemaakt om dat in de toekomst beter te organiseren.
Voor veel bewoners is de zaak nog altijd niet afgesloten. Sommigen wonen pas sinds kort weer in hun woning, anderen kampen nog steeds met de gevolgen van die avond. Tijdens de rechtszaak zullen naar verwachting meerdere bewoners gebruikmaken van hun spreekrecht, meldt NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. Ook worden tientallen schadeclaims behandeld.
De rechtbank heeft twee dagen uitgetrokken voor de zaak. Later dit jaar staat ook de minderjarige medeverdachte nog voor de rechter.
Hardloopschoenen worden gestrikt, startnummers opgespeld en onder een stralende voorjaarszon staan zondag honderden deelnemers klaar voor de tiende editie van de Langedijker Run. Het evenement groeide de afgelopen jaren uit tot een vaste traditie in Langedijk en trekt ook dit jaar weer veel sportieve deelnemers. Maar achter alle kilometers schuilt een groter doel: geld ophalen voor de strijd tegen kanker.
Al vroeg hangt er een gezellige sfeer rond het start- en finishterrein in Noord-Scharwoude. Deelnemers aan de verschillende afstanden verzamelen zich terwijl vrijwilligers de laatste instructies geven. Meer dan honderd lopers staan klaar voor de tien kilometer. En zelfs nog meer voor de vijf.
“Hou rekening met de waterpunten onderweg”, klinkt het door de speakers. “Het lijkt misschien niet warm, maar voor het lopen is het heerlijk weer. Zalig, maar niet zaligmakend.” Ook volgt nog een waarschuwing voor de eerste bocht van het parcours. “Die is scherp, dus kijk goed uit. We moeten natuurlijk wel samen de run uit kunnen rennen. En het allerbelangrijkste: geniet.” (tekst gaat door onder de foto)
De deelnemers van de 10 kilometer liepen twee keer hetzelfde rondje, en konden twee keer op applaus rekenen. (foto: Streekstad Centraal)
Niet alles verloopt direct volgens plan. Een deel van de deelnemers aan de vijf kilometer sluit per ongeluk aan bij de Businessrun die nét iets eerder start. Voor paniek is geen ruimte. “Ach, we zijn zo flexibel”, klinkt het lachend vanuit de organisatie. Binnen enkele minuten staat iedereen weer op de juiste plek en kan het jubileumevenement écht beginnen.
Voor Team Langedijk-voorzitter Ton Horseling is het opnieuw een bijzondere dag. Al jarenlang staat hij aan de basis van het evenement. Zelf loopt hij niet mee, omdat zijn aandacht volledig uitgaat naar de organisatie. “Het is fantastisch, ieder jaar weer. Ik doe het met veel plezier”, vertelt Horseling. “Maar er gaat zoveel tijd zitten in het organiseren dat zelf meelopen er helaas niet in zit.”
Dit jaar viert de Langedijker Run een bijzondere mijlpaal: de tiende editie. Wat begon vanuit de betrokkenheid bij de Roparun groeide in de afgelopen jaren uit tot een begrip in de regio. In 2014 organiseerde Team Langedijk de eerste officiële Langedijker Run. Inmiddels trekt het evenement jaarlijks honderden deelnemers. (tekst gaat door onder de foto)
Ton hield zich tijdens het evenement onder andere bezig het vrijhouden van het parcours. “Ik moet even wat regelen hoor”, zei hij geregeld tijdens het gesprek met Streekstad Centraal. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens hem groeit de bekendheid van de Langedijker Run nog altijd. “Het wordt ieder jaar een beetje bekender en dat is precies wat we graag willen. Maar het allerbelangrijkste zijn de goede doelen waar we het voor doen. Die zijn altijd kankergerelateerd. Team Langedijk heeft niet voor niets als missie: Samen tegen Kanker.”
Die missie vormt nog altijd het hart van het evenement. Naast de sportieve prestaties staat ook de opbrengst voor de goede doelen centraal. Waar deelnemers komen voor een sportieve uitdaging of een gezellige dag, kijkt de organisatie ook erg naar wat de run uiteindelijk oplevert voor mensen die met kanker te maken krijgen. De opbrengst van de run gaat naar Hospice Schagen en Stichting De Kanjerketting. Daarmee blijft Team Langedijk trouw aan de gedachte waarmee het allemaal begon.
Nog voordat de laatste lopers over de finish komen, heeft Horseling de balans al opgemaakt. “Ik heb al even uitgerekend dat ik straks twee keer 4.000 euro mag overmaken naar de goede doelen”, vertelt Horseling trots. “Dat is natuurlijk het allermooiste van deze dag. Het is prachtig om zoveel mensen te zien rennen, maar zulke bedragen ophalen voor zoiets belangrijks is nog veel mooier.” (tekst gaat door onder de foto)
Na de run kregen alle deelnemers een groot applaus van de toeschouwers en daarna kregen ze een medaille omgehangen van de vrijwilligers. (foto: Streekstad Centraal)
Dit jaar verschijnen volgens Horseling ongeveer 800 deelnemers aan de start. “Dat is een heel mooi aantal als je het mij vraagt. Ik heb weleens gekscherend gezegd dat ik er graag duizend of meer zou willen zien, maar daar hebben we hier eigenlijk niet genoeg ruimte voor. Dus met dit aantal ben ik ontzettend blij.”
Onder de lopers klinkt vooral enthousiasme. Een deelnemer die net klaar is met de tien kilometer veegt het zweet van zijn voorhoofd en kijkt tevreden terug. “Het was warm, maar prima te doen”, zegt hij. “En als je weet dat er aan het eind een koud drankje op je staat te wachten, loop je toch net wat makkelijker.”
Dat de run leeft in de regio blijkt uit de grote opkomst. Niet alleen de deelnemers weten de weg naar Noord-Scharwoude te vinden. Ook langs het parcours staan veel supporters, familieleden en buurtbewoners om de lopers aan te moedigen. “Dat maakt deze run juist zo leuk”, vertelt een toeschouwer. “Je komt overal bekenden tegen en het voelt echt als een evenement van het dorp.” (tekst gaat door onder de foto)
Niet alle deelnemers waren even goed bestand tegen de hitte en zochten meteen na de finish een plekje om uit te rusten. (foto: Streekstad Centraal)
Ook Horseling merkt dat de run in trek is. “Het is eigenlijk een beetje een uit de hand gelopen hobby geworden”, zegt hij met een glimlach. “Maar als je ziet hoeveel mensen hier vandaag samenkomen en wat we met elkaar kunnen betekenen voor de goede doelen, dan weet je weer precies waarom we dit doen.”
Met honderden deelnemers, duizenden euro’s voor het goede doel en een organisatie die alweer vooruitkijkt naar volgend jaar, bewijst de Langedijker Run ook bij de tiende editie nog altijd haar kracht. Voor Horseling is de conclusie dan ook simpel: “Als we mensen een mooie dag bezorgen én iets kunnen betekenen voor mensen die met kanker te maken hebben, dan is onze missie geslaagd.”
Fietsers krijgen de komende jaren meer ruimte op de Westerweg in Heiloo. Het college van Heiloo heeft ingestemd met plannen om de weg tussen de gemeentegrens met Alkmaar en de Kerkelaan opnieuw in te richten als onderdeel van een regionale doorfietsroute.
Een opvallend onderdeel van het plan is de aanleg van een fietsstraat. Op zo’n weg staat de fiets centraal en mogen auto’s maximaal 30 kilometer per uur rijden. De inrichting sluit aan op de werkzaamheden die momenteel plaatsvinden aan de Westerweg in Alkmaar.
De herinrichting houdt ook rekening met toekomstige ontwikkelingen. Zo wordt alvast ruimte vrijgehouden voor een aansluiting op de geplande fietstunnel onder het spoor ten noorden van de Kuillaan. Verder komen er verkeersremmende maatregelen, waaronder drempels en een verkeersplateau bij de Rector Frederiklaan. (tekst gaat door onder de foto)
In de plannen wordt ook rekening gehouden met een toekomstige aansluiting op de geplande fietstunnel onder het spoor. (foto: Streekstad Centraal)
In het bos kiest de gemeente niet voor asfalt, maar voor reflecterende betonplaten. Die moeten ervoor zorgen dat het fietspad ook bij weinig licht en in de avonduren beter zichtbaar is. Op verschillende plekken wordt het pad daarnaast verbreed om de verkeersveiligheid te verbeteren.
Naast de werkzaamheden aan de weg wordt een gescheiden rioolsysteem aangelegd. Regenwater en afvalwater worden daardoor apart afgevoerd.
De aanpassingen worden gefaseerd uitgevoerd. Als eerste wordt in 2026 het fietspad door het Heilooërbos aangepakt. Een jaar later volgt naar verwachting het deel van de Westerweg tussen de N9 en de Kuillaan.
Voor het project ontvangt Heiloo een provinciale subsidie van 947.000 euro. Bij het opstellen van het definitieve ontwerp hebben onder meer bewoners, Natuurmonumenten, de Fietsersbond en het Verkeerspanel meegedacht. (Hoofdfoto: Pexels/Prabhala Raghuvir)
Bij het Strand van Luna in Heerhugowaard is in de nacht van zaterdag op zondag een auto volledig uitgebrand. De politie doet onderzoek naar de oorzaak van de brand en sluit daarbij geen scenario’s uit.
Hulpdiensten werden gealarmeerd nadat melding was gemaakt van een voertuigbrand. Toen brandweer en politie arriveerden, stond de personenauto al in lichterlaaie. De brand werd geblust, maar het voertuig liep daarbij zware schade op.
Hoe de brand heeft kunnen ontstaan, is nog onduidelijk. Zowel een technisch mankement als brandstichting worden onderzocht. De omgeving rondom het voertuig is afgezet met linten. De uitgebrande auto blijft voorlopig staan zodat nader onderzoek kan plaatsvinden.
Voor zover bekend raakte niemand gewond bij het incident. De politie hoopt met het onderzoek meer duidelijkheid te krijgen over de oorzaak van de brand.
